|
18. Jam hinc de praedicatione Joannis narrari incipit, quam omnes
quatuor commemorant. Nam et Matthaeus post illa verba, quae ultima
ejus posui, ubi commemoravit ex propheta testimonium, Quoniam
Nazaraeus vocabitur, sequitur et adjungit: In diebus autem illis
venit Joannes Baptista praedicans in deserto Judaeae, etc.
(Matth. III, 1). Et Marcus qui nihil de nativitate vel
infantia vel pueritia Domini narravit, hinc Evangelii sumpsit
initium, id est, a Joannis praedicatione. Sic enim exorsus est:
Initium Evangelii Jesu Christi filii Dei: sicut scriptum est in
Isaia propheta, Ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, qui
praeparabit viam tuam ante te. Vox clamantis in deserto, Parate viam
Domini, rectas facite semitas ejus. Fuit Joannes in deserto
baptizans et praedicans baptismum poenitentiae in remissionem
peccatorum, etc. (Marc. I, 1-4). Et Lucas post verba ubi
ait, Et Jesus proficiebat sapientia, et aetate, et gratia apud
Deum et homines, de Joannis praedicatione jam sequitur dicens: Anno
autem quinto decimo imperii Tiberii Caesaris, procurante Pontio
Pilato Judaeam, tetrarcha autem Galilaeae Herode, Philippo autem
fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Trachonitidis regionis, et Lysania
Abilinae tetrarcha, sub principibus sacerdotum Anna et Caipha,
factum est verbum Domini super Joannem Zahariae filium in deserto,
etc. (Luc. III, 1, 2). Joannes quoque apostolus in
Evangelistis quatuor eminentissimus, posteaquam dixit de Verbo Dei,
qui est ipse Filius ante omnia saecula creaturae, quia omnia per ipsum
facta sunt, intulit continuo de Joannis praedicatione ac testimonio
dicens: Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joannes (Joan.
I, 6). Unde jam videndum est, de ipso Joanne Baptista quatuor
Evangelistarum narrationes quemadmodum inter se non discordent: non ut
hoc a nobis per omnia requiratur aut exigatur, quod modo fecimus de
primordiis pati ex Maria Christi, quemadmodum inter se Matthaeus
Lucasque consentiant, ut ex utriusque narratione unam faceremus,
demonstrantes tardioribus quemlibet eorum commemorando quod alter
tacet, vel tacendo quod alter commemorat, non impedire intellectum
veracis narrationis alterius; ut hoc exemplo, sive ut a me factum
est, sive alio modo commodius fieri possit, videat unusquisque et in
caeteris talibus locis fieri posse quod hic factum esse perspexerit.
19. Jam ergo, ut dixi, videamus quatuor Evangegelistarum de
Baptista Joanne consensum. Matthaeus ita sequitur: In diebus autem
illis venit Joannes Baptista praedicans in deserto Judaeae. Marcus
non dixit, In diebus illis; quia nullam seriem rerum ante
praemiserat, in quarum rerum diebus intelligeretur dicere, si
diceret, In illis diebus. Lucas autem per potestates terrenas
signantius ipsa tempora expressit praedicationis vel baptismi Joannis
dicens: Anno autem quinto decimo imperii Tiberii Caesaris,
procurante Pontio Pilato Judaeam, tetrarcha autem Galilaeae
Herode, Philippo autem fratre ejus tetrarcha Ituraeae et
Trachonitidis regionis, et Lysania Abilinae tetrarcha, sub
principibus sacerdotum Anna et Caipha, factum est verbum Domini
super Joannem Zachariae filium in deserto. Nec tamen intelligere
debemus hos dies, id est hoc tempus harum potestatum, significasse
Matthaeum cum diceret, In diebus illis; sed in multo longioris
temporis spatio voluisse accipi, quod ait, In diebus illis. Mox
enim ut narravit reversum de Aegypto Christum mortuo Herode; quod
utique tempore infantiae vel pueritiae ejus factum est, ut possit
constare quod Lucas de illo, cum duodecim annorum esset, gestum
narravit in templo Jerusalem (Luc. II, 42-50): cum ergo
infantem vel puerum ex Aegypto revocatum commemorasset Matthaeus,
continuo intulit, In diebus autem illis venit Joannes Baptista, non
utique tantummodo pueritiae illius dies insinuans, sed omnes dies ab
ejus nativitate usque ad tempus quo praedicare ac baptizare coepit
Joannes, quo jam tempore Christi juvenilis aetas invenitur; quia
coaevi erant ipse et Joannes, et triginta ferme annorum narratur
fuisse cum ab illo baptizatus esset.
|
|
