CAPUT XII. De divisione vestimentorum ejus, quomodo inter se omnes conveniant.

39. Sequitur Matthaeus:

“Postquam autem crucifixerunt eum, diviserunt vestimenta ejus sortem mittentes ; et sedentes, servabant eum”

(Matth. XXVII, 35, 36). Hoc idem Marcus sic:

“Et crucifigentes eum diviserunt vestimenta ejus, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret”

(Marc. XV, 24). Hoc Lucas sic ait:

“Dividentes vero vestimenta ejus miserunt sortes; et stabat populus spectans”

(Luc. XXIII, 34, 35). Breviter a tribus dictum est; Joannes autem distinctius hoc explicat quemadmodum gestum sit:

“Milites ergo,”

inquit,

“cum crucifixissent eum, acceperunt vestimenta ejus, et fecerunt quatuor partes, unicuique militi partem, et tunicam. Erat autem tunica inconsutilis desuper contexta per totum. Dixerunt ergo ad invicem, Non scindamus eam, sed sortiamur de illa cujus sit: ut Scriptura impleretur dicens, Partiti sunt vestimenta mea sibi, et in vestem meam miserunt sortem”

(Joan. XIX, 23, 24).