|
53. Sequitur Matthaeus, et dicit:
|
“Idipsum autem et latrones
qui crucifixi erant cum eo, improperabant ei”
|
|
(Matth. XXVII,
44). Nec Marcus discrepat, hoc idem dicens aliis verbis (Marc.
XV, 32). Lucas autem potest putari repugnare, nisi genus
locutionis satis usitatum non obliviscamur. Ait enim Lucas:
|
“Unus
autem de iis qui pendebant latronibus blasphemabat eum, dicens: Si tu
es Christus, salvum fac temetipsum et nos.”
|
|
Et sequitur idem ipse,
atque ita contexit:
|
“Respondens autem alter, increpabat illum,
dicens: Neque tu times Deum, quod in eadem damnatione es. Et nos
quidem juste, nam digna factis recipimus; hic vero nihil mali gessit.
Et dicebat ad Jesum: Domine, memento mei cum veneris in regnum
tuum. Et dixit illi Jesus: Amen dico tibi, hodie mecum eris in
paradiso”
|
|
(Luc. XXIII, 39-43). Quomodo ergo, sicut
Matthaeus dicit,
|
“Latrones qui crucifixi erant eum eo,
improperabant ei”;
|
|
vel, sicut Marcus dicit,
|
“Et qui cum eo
crucifixi erant, conviciabantur ei:”
|
|
quandoquidem unus eorum
conviciatus est, secundum Lucae testimonium, alter et compescuit
eum, et in Dominum credidit? nisi intelligamus Matthaeum et Marcum
breviter perstringentes hunc locum, pluralem numerum pro singulari
posuisse: sicut in Epistola ad Hebraeos legimus pluraliter dictum,
Clauserunt ora leonum, cum solus Daniel significari intelligatur; et
pluraliter dictum, Secti sunt (Hebr. XI, 33-37), cum de
solo Isaia tradatur. In Psalmo etiam quod dictum est, Astiterunt
reges terrae, et principes convenerunt in unum, etc., pluralem
numerum pro singulari positum, in Actibus Apostolorum exponitur: nam
reges propter Herodem, principes propter Pilatum intellexerunt, qui
testimonium ejusdem psalmi adhibuerunt (Psal. II, 2; Act.
IV, 26, 27). Sed quia et Pagani solent calumniari
Evangelio, videant quemadmodum locuti sint auctores eorum,
Phaedras, Medeas et Clytemnestras, cum singulae fuerint. Quid
autem usitatius, verbi gratia, quam ut dicat aliquis, Et rustici
mihi insultant; etiam si unus insultet? Tunc enim esset contrarium
quod Lucas de uno manifestavit, si illi dixissent ambos latrones
conviciatos Domino; ita enim non posset sub numero plurali unus
intelligi: cum vero dictum est, latrones, vel, qui cum eo crucifixi
erant, nec additum est, ambo; non solum si ambo fecissent, posset
hoc dici, sed etiam quia unus hoc fecit, potuit usitato locutionis
modo per pluralem numerum significari.
|
|
