|
15. Adhuc ergo ipso loquente, sicut dicunt Matthaeus et Marcus,
ecce Judas unus de duodecim venit, et cum eo turba multa cum gladiis
et fustibus, a principibus sacerdotum et senioribus populi. Qui autem
tradidit eum, dedit illis signum dicens: Quemcumque osculatus fuero,
ipse est, tenete eum. Et confestim accedens ad Jesum, dixit:
Ave, rabbi. Et osculatus est eum (Matth. XXVI, 47-56,
et Marc. XIV, 43-50). Dixitque illi primo, quod ait
Lucas, Juda, osculo Filium hominis tradis (Luc. XXII,
47-53)? deinde quod Matthaeus, Amice, ad quid venisti?
Deinde dixit, quod Joannes commemorat: Quem quaeritis?
Responderunt ei: Jesum Nazarenum. Dicit eis Jesus: Ego sum.
Stabat autem et Judas, qui tradebat eum, cum ipsis: ut ergo dixit
eis, Ego sum, abierunt retrorsum, et ceciderunt in terram. Iterum
ergo eos interrogavit: Quem quaeritis? Illi autem dixerunt: Jesum
Nazarenum. Respondit Jesus: Dixi vobis quia ego sum: si ergo me
quaeritis, sinite hos abire. Ut impleretur sermo quem dixit, Quia
quos dedisti mihi, non perdidi ex ipsis quemquam (Joan. XVIII,
2-11).
16. Videntes autem, sicut Lucas dicit, ii qui circa ipsum erant,
quod futurum erat, dixerunt ei: Domine, si percutimus in gladio?
Et percussit unus ex ipsis, quod omnes quatuor dicunt, servum
principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus, sicut Lucas et
Joannes dicunt, dexteram. Qui autem percussit, secundum Joannem
Petrus erat: quem percussit autem, Malchus vocabatur. Deinde quod
Lucas dicit, Respondens Jesus ait: Sinite usque huc; et adjunxit
quod Matthaeus commemorat, Converte gladium tuum in locum suum.
Omnes enim qui acceperint gladium, gladio peribunt. An putas quia
non possum rogare Patrem meum, et exhibebit mihi modo plus quam
duodecim legiones Angelorum? Quomodo ergo implebuntur Scripturae,
quia sic oportet fieri? His verbis adjungi potest quod illum eo loco
dixisse Joannes commemorat, Calicem quem dedit mihi Pater, non vis
bibam illum? Tunc, sicut Lucas dicit, tetigit auriculam illius qui
percussus erat, et sanavit eum.
17. Nec moveat quasi contrarium sit quod Lucas dixit,
interrogantibus discipulis si percuterent in gladio, Dominum
respondisse, Sinite usque huc: quasi post illam percussionem ita
dictum fuerit, ut placuerit ei usque huc factum, sed amplius fieri
noluerit; cum in verbis quae Matthaeus posuit, intelligatur potius
totum factum quo usus est gladio Petrus, Domino displicuisse. Illud
enim verius est, quod cum eum interrogassent dicentes, Domine, si
percutimus in gladio? tunc respondit, Sinite usque huc: id est, non
vos moveat quod futurum est; permittendi sunt huc usque progredi, hoc
est, ut me apprehendant, et impleantur quae de me scripta sunt. Sed
inter moras verborum interrogantium Dominum et illius respondentis,
Petrus defensionis aviditate et majori pro Domino commotione
percussit: sed non potuerunt etiam simul dici, quae simul fieri
potuerunt. Non enim diceret, Respondens autem Jesus, nisi illorum
interrogationi responderet, non facto Petri. Nam de facto Petri
quid judicaverit, Matthaeus solus dixit. Ubi etiam non dixit
Matthaeus, Respondit Jesus Petro, Converte gladium tuum; sed
dixit. Tunc ait illi Jesus, Converte gladium tuum: quod post
factum apparet dixisse Dominum. Illud vero quod Lucas posuit,
Respondens autem Jesus ait, Sinite usque huc, illis qui
interrogaverant responsum esse accipiendum est: sed quia, ut diximus,
inter verba interrogantium et respondentis Domini, facta est uno ictu
percussio, hoc ordine judicavit esse narrandum, ut etiam inter verba
interrogationis et responsionis eam insereret. Non est ergo contrarium
hoc ei quod dixit Matthaeus, Omnes enim qui acceperint gladium,
gladio peribunt, id est, qui usi fuerint gladio. Videri autem posset
contrarium, si Dominus ex illa responsione, saltem usque ad unum,
nec ipsum lethale vulnus, usum tamen gladii spontaneum approbasse
demonstraretur. Quanquam etiam Petro dictum totum congruenter
intelligi possit, ut sic connectatur et quod Lucas et quod Matthaeus
retulit, quemadmodum supra commemoravi, Sinite usque huc; et,
converte gladium tuum in locum suum. Omnes enim qui acceperint
gladium, gladio peribunt, etc. Quomodo autem sit intelligendum,
Sinite usque huc, jam exposui: et si aliter melius potest, ita sit;
dum tamen Evangelistarum veritas constet.
18. Postea sequitur Matthaeus, et commemorat eum in illa hora
dixisse turbis: Tanquam ad latronem existis cum gladiis et fustibus
comprehendere me. Quotidie apud vos sedebam docens in templo, et non
me tenuistis. Tunc addidit etiam verba quae Lucas ponit: Sed haec
est hora vestra, et potestas tenebrarum. Hoc autem totum factum est,
sicut Matthaeus dicit, ut implerentur Scripturae Prophetarum. Tunc
discipuli omnes relicto eo fugerunt; sicut et Marcus dicit.
Sequebatur autem illum unus adolescens amictus sindone, sicut idem
Marcus commemorat; et cum tenuissent eum, rejecta sindone nudus
profugit ab eis.
|
|
