|
Exploratis codicibus manuscriptis, invenimus loco hujus libelli opus
aliquanto prolixius, quod in illis inscribitur, falso quidem,
Meditationes beati Augustini: incipiens in haec verba,
|
“Eia,
homuncio, fuge paululum occupationes terrenas;”
|
|
et continens triginta
novem capitula, omnia ex Anselmi sive certis, sive dubiis opusculis
decerpta. In eo Meditationum opere libellus iste, quem Editiones
Augustini priores appellant de Contritione cordis, sic includitur,
ut incipiat a capitulo Meditationum earumdem octavo, et in vigesimo
nono desinat, praetermissis videlicet septem primis ac postremis decem
capitulis. Excerpta capitula haec ex Anselmi opusculis sive certis
dicimus, sive dubiis. Nam illud quidem opusculum, unde sumptum
comperimus praedictum Meditationum capitulum octavum, id est
Meditatio Anselmi nunc ordine septima, quam sub ipsius nomine primus
vulgavit Theophilus Raynaudus, haudquaquam Anselmo satis veterum
codicum auctoritate asseritur, et continet dicta Hugonis Victorini
quaedam ex libris de Modo orandi et de Arrha animae. Caetera autem
ex Anselmi Proslogio, atque ex illis deprompta sunt ejus opusculis,
in quibus emicat character ille praecipuus, unde scripta Anselmi
commendantur a Durando Casae-Dei abbate, in epistola inter
Anselmianas, lib. 1, 61, quod nimirum sint
|
“de Contrito
spiritu et de pietate contriti cordis edita,”
|
|
sive profecta. His
vero ipsis Durandi verbis, aptius Contriti cordis, quam de
Contritione cordis appellaveris libellum subsequentem: quem hic a
mendis innumeris purgatum habes subsidio manuscriptorum bibliothecae
Regiae, Victorinae, et collegii Bernardinorum Parisiensium.
|
|
