|
6. Sepulturae locus mortuo non per se, sed per occasionem prodest,
dum admonet ut oretur pro illo. Quod si verum est, profecto etiam
provisus sepeliendis corporibus apud memorias sanctorum locus, bonae
affectionis humanae est erga funera suorum: quoniam si nonnulla religio
est ut sepeliantur, non potest nulla esse quando ubi sepeliantur
attenditur. Sed cum talia vivorum solatia requiruntur, quibus eorum
pius in suos animus appareat, non video quae sunt adjumenta mortuorum,
nisi ad hoc ut dum recolunt ubi sint posita eorum quos diligunt
corpora, eisdem sanctis illos tanquam patronis susceptos apud Dominum
adjuvandos orando commendent. Quod quidem facere possent, etiamsi
talibus locis eos humare non possent. Sed non ob aliud vel Memoriae
vel Monumenta dicuntur ea quae insignita fiunt sepulcra mortuorum,
nisi quia eos qui viventium oculis morte subtracti sunt, ne oblivione
etiam cordibus subtrahantur, in memoriam revocant, et admonendo
faciunt cogitari: nam et Memoriae nomen id apertissime ostendit, et
Monumentum eo quod moneat mentem, id est, admoneat, nuncupatur.
Propter quod et Graeci MNEMEION vocant, quod nos Memoriam
seu Monumentum appellamus; quoniam lingua eorum memoria ipsa qua
meminimus MNEME dicitur. Cum itaque recolit animus ubi sepultum
sit charissimi corpus, et occurrit locus nomine martyris venerabilis,
eidem martyri animam dilectam commendat recordantis et precantis
affectus. Qui cum defunctis a fidelibus charissimis exhibetur, eum
prodesse non dubium est iis qui cum in corpore viverent, talia sibi
post hanc vitam prodesse meruerunt. Verum et si aliqua necessitas vel
humari corpora, vel in talibus locis humari nulla data facultate
permittat, non sunt praetermittendae supplicationes pro spiritibus
mortuorum: quas faciendas pro omnibus in christiana et catholica
societate defunctis etiam tacitis nominibus eorum sub generali
commemoratione suscepit Ecclesia; ut quibus ad ista desunt parentes,
aut filii, aut quicumque cognati vel amici, ab una eis exhibeantur pia
matre communi. Si autem deessent istae supplicationes, quae fiunt
recta fide ac pietate pro mortuis, puto quod nihil prodesset spiritibus
eorum quamlibet in locis sanctis exanima corpora ponerentur.
|
|
