|
Multum igitur Deus tuus diligendus est tibi, cui tanta beneficia
contulit. Ut autem amoris ejus flamma amplius accendaris: considera
diligenter, o anima, si praeter illa quae supra dicta sunt, aliqua
tibi contulerit beneficia. Cum ergo quae hic memorata sunt bona tibi
vides collata, multum ei a quo tibi haec collata sunt debes gratiosus
et devotus existere, et gratias agens dicere: Valde mihi diligendus
est Deus meus, qui bene utens malo parentum meorum, creavit me de
carne illorum, et inspiravit in me spiraculum vitae; discernens me ab
illis qui vel abortivi projecti sunt ab utero, vel intra materna
viscera suffocati, poenae videntur concepti, non vitae. Accepi ergo
ut sim, accepi ut homo sim, accepi intellectum, quo intersit inter me
et pecus. Accepi corporis formam, accepi in corpore distinctionem
sensuum; oculos ad videndum, aures ad audiendum, nares ad odorandum,
manus ad contrectandum, palatum ad gustandum, pedes ad ambulandum,
salutemque ipsam corporis. Magnum fuit et hoc, quod ad eorumdem
sensuum meorum oblectamenta singula sensibus singulis convenientia
creavit Deus, multa pulchre convenientia et lucentia, canore
mulcentia, suave olentia, dulce sapientia, tactui placentia. Ob hoc
enim providentia Creatoris tam diversas qualitates rebus indidit, ut
omnes sensus hominis sua oblectamenta inveniant. Aliud enim percipit
visus, aliud odoratus, aliud auditus, aliud olfactus, aliud gustus,
aliud tactus. Visum pascit pulchritudo colorum, suavitas cantilenae
demulcet auditum, fragrantia odoris olfactum, dulcedo saporis gustum.
Et quis omnes delicias sensuum enumerare queat? quae tam multiplices
sunt in singulis, ut si quis quemlibet per se consideret, quemlibet
per se singulariter ditatum putet. Quot oblectamenta oculorum in
diversitate colorum monstramus, tot oblectamenta aurium in diversitate
sonorum audimus; inter quae prima sunt dulcia sermonum commercia,
quibus homines ad invicem suas voluntates communicant, preterita
narrant, praesentia indicant, futura nuntiant, occulta revelant;
adeo ut si careat his vita humana, bestiis comparabilis videatur.
Quid autem concentus avium, quid humanae vocis melos jucundum, quid
dulces modos sonorum omnium commemorem? quia tam multa sunt harmoniae
genera, ut ea nec cogitatus percurrere, nec sermo facile explicare
possit: quae tamen cuncta auditui serviunt, et in ejus delicias creata
sunt. Sic est de olfactu: habent thymiamata odorem suum, et cuncta
quae suavem praestant odorem, et dulces spirant odores, olfactui
serviunt, et in ejus delicias creata sunt. Eodem modo gustus et
tactus varia habent oblectamenta, quae ex similitudine priorum satis
perpendi possunt. Magnum est certe et hoc, quod sana et integra
membra creavit mihi Deus; ne essem meis dolor, opprobrium alienis.
Accepi etiam amplius, mentem scilicet, quae possit intelligere, quae
possit capere veritatem, quae possit justum ab injusto discernere,
quae possit indagare, desiderare Creatorem, laudare et inhaerere
illi. Magnum etiam aestimo beneficium, quod eo tempore et inter tales
me nasci voluit Deus, per quos ad fidem suam et sacramenta
pervenirem. Video innumerabilibus hominibus hoc negatum, quod mihi
gratulor esse concessum: cum quibus tamen nobis esset una conditio.
Illi derelicti sunt per justitiam, et ego vocatus sum per gratiam.
Procedam adhuc, etiam intuens munus ejus fuisse quod educatus fui a
parentibus; quod me flamma non laesit, quod aqua non absorbuit, quod
non rexatus a daemone, quod a bestiis non percussus, quod non
praecipitio necatus, quod usque ad congruam aetatem in fide ejus et
bona voluntate sum nutritus.
|
|
