|
Cave, o anima, ne, quod absit, meretrix dicaris; si munera dantis
plus quam amantis affectum diligis. Majorem charitati ejus injuriam
facis, si et dona illius accipis, et tamen vicissitudinem dilectionis
non impendis. Aut dona illius, si potes, respue; vel si dona illius
respuere non potes, vicissitudinem dilectionis repende. Dilige illum
propter se, dilige te propter illum: dilige illum, ut fruaris illo,
dilige te, ut diligaris ab illo . Dilige in donis illius quae data
sunt ab illo. Illum tibi, et te illi dilige. Haec pura et casta
dilectio est, nihil habens sordidum, nihil amarum, nihil
transitorium.
Considera ergo, o anima mea, quae communia cum omnibus, quae
specialia cum aliquibus, quae singularia sola acceperis. In omnibus
his te dilexit, quae vel communiter tecum omnibus, vel specialiter cum
quibusdam, vel singulariter tibi soli tribuit. Cum iis rursum omnibus
te dilexit, quibus te participatione doni sui sociavit. Prae omnibus
iis te dilexit, quibus te singularis dono gratiae praetulit . In omni
creatura dilecta es, cum omnibus bonis dilecta es, prae omnibus malis
dilecta es: et ne parum hoc tibi videatur, quod prae omnibus malis
dilecta es; quanti boni sunt qui minus te acceperunt?
|
|
