|
De spiritu mendacii misso ad decipiendum
Achab.
De spiritu vero mendacii , per quem deceptus est Achab (III
Reg. XXII, 20-23), hoc intelligamus, quod jam superius
satis aperte tractatum arbitror: Deum scilicet omnipotentem et justum
distributorem poenarum praemiorumque pro meritis, non solum bonis et
sanctis ministris uti ad opera congrua, sed etiam malis ad opera
digna; cum illi pro sua perversa cupiditate nocere appetant, sinantur
autem tantum quantum ille judicat, qui omnia in mensura et pondere et
numero disponit (Sap. XI, 21). Dixit autem hoc Michaeas
propheta quomodo sibi fuerit demonstratum. Occulta enim res et nimis
secreta ita demonstratur prophetis, sicut potest capere sensus
humanus, cum etiam rerum imaginibus in revelatione tanquam verbis
instruitur. Nam quomodo Deus haec agat, ubique totus ac semper
praesens; et quomodo ejus simplicem et incommutabilem aeternamque
veritatem consulant sancti Angeli, omnesque ab eodem Deo creati
sublimes et mundissimi spiritus, atque id quod in eo sempiterne justum
vident, pro congruentia rerum inferiorum temporaliter peragant:
quomodo etiam lapsi spiritus, qui in veritate non steterunt, propter
immunditiam et infirmitatem concupiscentiarum et poenarum suarum non
valentes praesentem intrinsecus contueri et consulere veritatem, signa
forinsecus per creaturam exspectent, eisque moveantur sive ad faciendum
aliquid, sive ad non faciendum; quove modo cogantur aeterna lege. qua
universitas regitur, vincti atque constricti, vel sinentem Deum
operiri, vel cedere jubenti; et complecti arduum, et explicare
longissimum est . Vereor autem ne ista ipsa quae sunt a me dicta, et
non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae;
quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum
mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse
quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi.
Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri:
sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam
flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.
|
|
