|
10. Divinatio daemonum quam distans ab altitudine prophetiae
divinae. Daemones plerumque falli et fallere. Quomodo falluntur.
Quomodo fallunt. Hac atque hujusmodi facultate multa daemones
praenuntiant; cum tamen ab eis longe sit altitudo illius prophetiae,
quam Deus per sanctos Angelos suos et Prophetas operatur. Nam si
quid de illa Dei dispositione praenuntiant, audiunt ut praenuntient;
et cum ea praedicunt quae inde audiunt, non fallunt neque falluntur:
veracissima enim sunt angelica et prophetica oracula. Sic autem
indignanter accipitur , quod aliqua etiam talia daemones audiant et
praedicant; quasi aliquid indignum sit, ut quod ideo dicitur ut
hominibus innotescat, hoc non solum boni, verum etiam mali non
taceant: cum in ipsis hominibus etiam vitae bonae praecepta videamus
pariter a justis perversisque cantari; nec obesse aliquid, imo etiam
prodesse ad majorem notitiam famamque veritatis, cum de illa etiam hi
quidquid noverunt dicunt, qui ei perversis moribus contradicunt. In
caeteris autem praedictionibus suis daemones plerumque et falluntur et
fallunt. Falluntur quidem, quia cum suas dispositiones praenuntiant,
ex improviso desuper aliquid jubetur, quod eorum consilia cuncta
perturbet. Velut si aliquid disponant quilibet homines quibuslibet
potestatibus subditi, quod non prohibituros suos praepositos
arbitrentur, idque facturos se esse promittant; at illi, penes quos
major potestas est, ex alio superiore consilio hoc totum dispositum
atque praeparatum repente prohibeant. Falluntur etiam cum causis
naturalibus aliqua, sicut medici, aut nautae, aut agricolae, sed
longe acutius longeque praestantius pro aerii corporis sensu solertiore
et exercitatiore praenoscunt: quia et haec ab Angelis Deo summo pie
servientibus alia dispositione ignota daemonibus ex improviso ac repente
mutantur. Tanquam si aegro aliquid extrinsecus accidat, quo
moriatur, quem medicus veris salutis praecedentibus signis victurum
esse promiserat; aut si aeris qualitate praevisa, diu flaturum illum
ventum nautarum aliquis praedixisset, cui Dominus Christus cum
discipulis navigans ut quiesceret imperavit, et facta est tranquillitas
magna (Matth. VIII, 26); vel si agricola illo anno
fructificaturam vitem aliquam polliceatur, naturam utique terrae et
numeros seminum callens, quo tamen anno eam vel improvisa coeli
intemperies arefaciat, vel aliqua jussio potentioris eradicet: ita
multa etiam ad praescientiam praedictionemque daemonum pertinentia,
quae minoribus et usitatioribus causis futura praevidentur, eadem
majoribus et occultioribus causis impedita mutantur. Fallunt autem
etiam studio fallendi et invida voluntate, qua hominum errore
laetantur. Sed ne apud cultores suos pondus auctoritatis amittant, id
agunt, ut interpretibus suis signorumque suorum conjectoribus culpa
tribuatur, quando vel decepti fuerint vel mentiti .
11. Quid ergo mirum, si jam imminente templorum aut simulacrorum
eversione, quam Prophetae Dei summi tanto ante praedixerant,
Serapis daemon alicui cultorum suorum hoc de proximo prodidit, ut suam
quasi divinitatem recedens vel fugiens commendaret?
|
|
