|
Undecimus abusionis gradus est, plebs sine disciplina; quae cum
disciplinae exercitationibus non servit, communi se perditionis laqueo
constringit; iram enim Domini absque disciplinae rigore non evadit.
Atque idcirco Psalmistae vocibus indisciplinatae plebi praedicatur,
Apprehendite disciplinam, ne quando irascatur Dominus (Psal.
II, 12). Disciplina vero est morum ordinata correctio, et
majorum praecedentium regularum observatio: de qua disciplina Paulus
apostolus ita loquitur, dicens: In disciplina perseverate, tanquam
filiis vobis offert se Deus. Quod si extra disciplinam estis, cujus
participes facti estis omnes, ergo adulteri et non filii estis
(Hebr. XII, 7, 8). Qui ergo adulteri sunt, sine disciplina
sunt, et coelestis regni haereditatem non capiunt: si filii autem
paternae disciplinae correctionem ferunt, et haereditatem quandoque
recipere posse non desperant. De qua etiam disciplina Isaias
indisciplinatae plebi praedicat, dicens: Quiescite agere perverse,
discite bene facere (Isai. I, 16, 17). Et ad eamdem
Psalmista consona voce psallit dicens: Declina a malo, et fac bonum
(Psal. XXXIII, 15). Infelix ergo est qui abjicit
disciplinam: audet enim extra milites aliquid, qui Dominum
crucifigentes non ejus sciderunt tunicam, qui Ecclesiae Christi
scindit disciplinam. Sicut enim tunica totum corpus praeter caput
tegitur; ita disciplina omnis Ecclesia praeter Christum, qui
Ecclesiae caput est, et sub disciplina non est, protegitur et
ornatur. Ipsa enim tunica contexta desuper fuerat per totum (Joan.
XIX, 24, 23); quia eadem disciplina Ecclesiae a Domino de
coelo tribuitur et integratur. De qua Dominus cum ad Patrem
ascendisset postquam resurrexit a mortuis, ad Apostolos suos
loquebatur dicens, Vos autem sedete in civitate, quoadusque induamini
virtute ex alto (Luc. XXIV, 49). Tunica ergo corporis
Christi, disciplina Ecclesiae est: qui autem extra disciplinam est,
alienus est a corpore Christi. Non scindamus igitur illam, sed
sortiamur de illa cujus sit (Joan. XIX, 24): id est, non
solvamus quidquam de mandatis Domini, sed unusquisque in quo vocatus
est, in eo permaneat apud Dominum.
|
|
