|
Quintus abusionis gradus est, femina sine pudicitia. Sicut enim
omnes mores bonos procurat et custodit in viris prudentia; sic et in
feminis cunctos honestos actus nutrit, et fovet, et custodit
pudicitia. Pudicitia namque castitatem custodit, avaritiam refrenat,
lites devitat, iram mitigat, libidinem occupat, cupiditatem
temperat, lasciviam castigat, ebrietatem cavet, verba non
multiplicat, gulae concupiscentias oppugnat , furtum omnino damnat.
Quid plura? Omnia vitia restringit; et omnes virtutes, et quidquid
coram Deo et hominibus bonis laudabile est, nutrit. Impudica vita
nec laudem ab hominibus in praesenti saeculo, nec remunerationem a Deo
exspectat in futuro. Pudica vero vita famam bonam inter homines
possidet, et de spe futurae beatitudinis gaudet. Praesentibus
semetipsam imitabilem facit, posteris memoriam amabilem relinquit.
Bonis semper moribus delectatur et consentit, et assiduis
Scripturarum meditationibus et eloquiis animam vegetat. Bonorum
praecedentium exempla custodit, et inseparabilia perfectis contubernia
nectit. Duobus ergo modis constat verae pudicitiae exercitatio, id
est, corporis habitu et superficie, et animi affectu interno. Per
exteriorem modum, juxta Apostolum, coram hominibus exempla, per
interiorem modum coram Deo providemus opera bona. Pudicitia namque
corporis est, alienas res non appetere, et omnem immunditiam
devitare, ante horam congruam non gustare velle, risum non excitare,
verba vana et falsa non loqui, habitum per omnia ordinatum,
compositionemque convenientem tam capillorum quam vestium sicut decet
habere, cum indignis contubernia non inire, supercilioso intuitu
neminem aspicere, vagari oculos non permitttere, pompatico et
illecebroso gressu non incedere, nulli inferior in incepto bono
apparere, nulli contumeliam aut ruborem incutere, neminem
blasphemare, bonis non invidere, senes non irridere, meliori non
controversari, de his quae ignoras non tractare, et ea quae scis non
omnia proferre: haec enim proximis amabilem hominem reddunt, et Deo
acceptabilem faciunt. Pudicitia vero animae est, plus propter Dei
oculos quam hominum omnia bona facere, appetitiones turpium
cogitationum compescere, omnes meliores se esse aestimare, nemini
invidere, de semetipso nihil confidere, Dei semper auxilio res omnes
committere, ante Dei oculos semetipsum constituere, haeretica
pravitate sensum non maculare, catholicis per omnia consentire, Deo
soli adhaerere, castitatem internae mentis Domino Jesu Christo
offerre, omnia coepta bona opera mortis tantum termino finire,
praesentes tribulationes animi fortitudine parvipendere, in terra
praeter proximos nihil amare, cuncti amoris sui thesaurum in coelo
constituere, et pro omni bono actu mercedem in coelestibus a Deo
sperare. Pudicitia ornamentum nobilium est, exaltatio humilium,
nobilitas ignobilium, pulchritudo vilium , prosperitas laborantium,
solamen moerentium, augmentum omnis pulchritudinis, decus religionis,
defensio criminum, multiplicatio meritorum, creatoris omnium Dei
amicitia.
|
|