|
Baptisma unum est, sed in Ecclesia, ubi una fides est, ubi in
nomine Patris et Filii et Spiritus sancti datur. Et ideo si qui
apud illos haereticos baptizati sunt qui in sanctae Trinitatis
confessione baptizant, et veniunt ad nos; recipiantur quidem quasi
baptizati, ne sanctae Trinitatis invocatio vel confessio annuletur:
sed doceantur ante et instruantur, quo sensu sanctae Trinitatis
mysterium in Ecclesia teneatur: et si consentiunt credere, vel
acquiescunt confiteri, purgati jam fidei integritate confirmentur manus
impositione. Si vero parvuli sunt vel hebetes qui doctrinam non
capiant; respondeant pro illis qui eos offerunt juxta morem
baptizandi: et sic manus impositione et chrismate communiti,
Eucharistiae mysteriis admittantur. Illos autem qui non in sanctae
Trinitatis invocatione apud haereticos baptizati sunt, et veniunt ad
nos, baptizari debere pronuntiamus, non rebaptizari. Neque enim
credendum est eos fuisse baptizatos, qui non in nomine Patris et
Filii et Spiritus sancti juxta regulam a Domino positam tincti sunt:
ut sunt Paulianistae , Procliani, Borboritae, Siphori, qui nunc
vocantur Bonosiani, Photiniani, Montanitae et Manichaei, varia
impietatis germina: vel caeterae istorum originis sive ordinis pestes,
quae duo principia sibi ignota introducunt, ut Cerdon et Marcion;
vel contraria, ut Manichaeus; vel tria et barbara, ut Setianus et
Theodosius ; vel multa, ut Valentinus; vel Christum hominem fuisse
absque Deo, ut Cerinthus, Ebion, Artemon et Photinus. Ex
istis, inquam, si qui ad nos venerint, non requirendum ab eis utrum
baptizati sint, an non; sed hoc tantum, si credant in Ecclesiae
fidem, et baptizentur ecclesiastico Baptismate.
|
|
