|
85. Cibus et potus. Conjugium. Secundae nuptiae licitae.
Firmissime tene, et nullatenus dubites, omnem creaturam Dei bonam
esse, et nihil rejiciendum quod cum gratiarum actione percipitur (I
Tim. IV, 4): et Dei servos, qui a carnibus aut vino
abstinent, non tanquam immunda, quae a Deo facta sunt respuere; sed
a fortiori cibo et potu, pro sola castigatione corporis abstinere.
Nuptias quoque divinitus institutas et benedictas: et melius quidem
esse si quisquam sine conjugio sit, ut liberius atque plenius cogitet
quae sunt Dei, quomodo placeat Deo; tamen illis qui continentiam non
voverunt, nullum esse peccatum si vel mulier nubat, vel vir uxorem
ducat (I Cor. VII, 34, 28). Nec solas primas nuptias a
Deo institutas, sed etiam secundas et tertias, pro eorum qui se
continere non possunt infirmitate, concessas. Eis vero qui sive
conjugati, sive a conjugio liberi continentiam Deo voverint, admodum
esse damnabile si vel illi conjugale opus voluerint appetere, quo se
non accessuros, vel illi repetere, a quo se recessuros, illi libera,
illi communi professi sunt voluntate.
|
|
