|
Ait quidam, Nihil ei fieri poterat, sed ut ostenderet praescientiam
se habere cogitationum principum tenebrarum, et ut monstraret nihil se
timere, propterea pugnavit. Cui ego dixi, Qui potuit cogitationes
principum tenebrarum videre, ac neminem timere, quare non vidit luctum
sibi imminentem de partis suae infelicitate, quam hodie patitur? Quam
partem suam nunquam recipiet integram, quia remanet inde aliquid,
sicut ipse dicit, quod purgari non poterit, et in globo tenebrarum in
aeternum damnabitur. Magna praescientia, vel potius inscientia, et
misera infirmitas, hoc est totum quod neminem timebat. Certe si se
tueri aliquo modo non poterat, rogaret ut sibi parceretur ne ad tantum
dedecus integritas illa et decus omnium ornamentorum perduceretur.
|
|
