|
17. Objectio, quod Israelitae prius mare transierint et post legem
acceperint. At enim populus Israel primum per mare Rubrum ductus
est, quo significatur Baptismus; et postea legem accepit, ubi
disceret quemadmodum viveret. Cur ergo baptizandis vel Symbolum
tradimus, reddendumque reposcimus? Nihil enim tale factum est erga
illos quos per mare Rubrum Deus ab Aegyptiis liberavit. Si autem
recte intelligunt hoc significari praecedentibus mysteriis de sanguine
ovis postibus illito, et de azymis sinceritatis et veritatis (Exod.
XII-XIV); cur non etiam illud consequenter intelligunt, ipsam
ab Aegyptiis separationem significare discessionem a peccatis, quam
baptizandi profitentur? Ad hoc enim pertinet quod a Petro dictum
est, Agite poenitentiam, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine
Domini nostri Jesu Christi: tanquam diceret, Recedite ab
Aegypto, et per mare Rubrum transite. Unde et in Epistola quae ad
Hebraeos inscribitur, cum eorum qui baptizantur commemorarentur
initia, posita est ibi poenitentia a mortuis operibus. Sic enim
dicit: Ideo remittentes initia Christi verbum, in consummationem
respiciamus, non iterum jacientes fundamentum poenitentiae a mortuis
operibus, et fidei in Deum, lavacri doctrinae, impositionis manuum,
resurrectionis etiam mortuorum et judicii aeterni (Hebr. VI, 1,
2). Haec igitur omnia pertinere ad initia neophytorum satis
aperteque Scriptura testatur. Quid est autem a mortuis operibus
poenitentia, nisi ab his quae oportet mortificari, ut vivamus? quae
si adulteria fornicationesque non sunt, quid jam inter opera mortua
nominandum est? Sic autem non sufficit professio recessionis a
talibus, nisi etiam lavacro regenerationis cuncta praeterita, quae
velut persequuntur, peccata deleantur, sicut non suffecit Israelitis
recedere ab Aegypto, nisi ea quae insequebatur hostium multitudo
ejusdem maris fluctibus interiret, qui Dei populo transituro
liberandoque patuerunt. Qui ergo profitetur ab adulterio nolle se
mutare, quomodo per mare Rubrum ducetur, cum ab Aegypto adhuc
recuset abscedere? Deinde non attendunt in ea lege, quae post
transitum maris Rubri illi populo data est, primum esse praeceptum,
Non erunt tibi alii dii praeter me. Non facies tibi idola, neque
ullum simulacrum, quaecumque in coelo sunt sursum, et quaecumque in
terra deorsum, et quaecumque in aqua et sub terra; non adorabis ea,
neque servies eis (Exod. XX, 4, 5); et caetera ad hoc
praeceptum pertinentia. Affirment itaque isti, si volunt, contra
ipsam suam assertionem, etiam de unius Dei cultu cavendaque
idololatria, non adhuc baptizandis, sed jam baptizatis esse
praedicandum: et non jam dicant, eis qui Baptismum percepturi sunt,
fidem tantum quae in Deum est intimandam, et post ejus Sacramenti
perceptionem de moribus vitae tanquam de secundo praecepto eos quod ad
dilectionem proximi pertinet instruendos. Utrumque enim lex continet,
quam post mare Rubrum tanquam post Baptismum populus accepit; nec ita
facta est distributio praeceptorum, ut ante illius maris transitum de
cavenda idololatria plebs doceretur, et posteaquam transierunt,
audirent honorandum patrem et matrem, non moechandum, non occidendum,
et caetera bonae atque innocentis conversationis humanae.
|
|