|
18. Incommodum grave in adversa sententia. Si ergo ita quisque
veniat ad sancti lavacri petitionem, ut profiteatur se ab idolorum
sacrificiis non recessurum, nisi forte postea quando placuerit,
Baptismum tamen jam jamque deposcat, templumque Dei vivi se fieri
flagitet, non solum cultor idolorum, verum etiam in aliquo tam nefario
sacerdotio perseverans; quaero ab istis utrum eum faciendum vel
catechumenum censeant: quod procul dubio fieri non debere clamabunt.
Neque enim aliud de illorum corde sentiendum est. Reddant itaque
rationem secundum testimonia Scripturarum, quae sic intelligenda
putant, quo modo huic audeant contradicere, nec admittendum esse
confirment reclamantem atque dicentem: Didici et veneror Christum
crucifixum, credo Filium Dei esse Christum Jesum; non me ultra
differas, nihil amplius jam requiras. Quos per Evangelium generabat
Apostolus, nihil eos nosse tunc amplius quam Christum crucifixum
volebat; post vocem Spadonis, qua se credere Jesum Christum Filium
Dei esse respondit, continuo Philippus eum baptizare non distulit:
quid me ab idolorum cultu prohibes, nec ad sacramentum Christi
admittis, priusquam inde discessero? Illud a pueritia didici,
consuetudine ibi gravissima premor: faciam cum potuero, cum commodum
fuerit; quod etsi non faciam, non tamen sine Christi sacramento hanc
vitam finiam, ne Deus exigat animam meam de manibus tuis. Quid huic
respondendum existimant? An placet ut admittatur? Absit: nullo modo
crediderim in tantum eos progredi. Quid ergo respondebunt haec
dicenti, et addenti quod nihil sibi de idololatria relinquenda saltem
dici debuit ante Baptismum, sicut nihil inde ante mare Rubrum populus
ille primus audivit, quoniam lex hoc habet, quam ex Aegypto jam
liberatus accepit. Profecto dicturi sunt homini: Templum Dei
futurus es, cum Baptismum acceperis; dicit autem Apostolus, Quae
compositio templo Dei cum idolis (II Cor. VI, 16)? Quare
ergo non vident similiter esse dicendum: Membrum Christi futurus es,
cum acceperis Baptismum; non possunt membra Christi esse membra
meretricis? Quia et hoc Apostolus dicit: qui et alio loco,
Nolite, inquit, errare; neque fornicatores, neque idolis
servientes, et caetera quae illic enumerat, regnum Dei possidebunt.
Cur ergo ad Baptismum idolis servientes non admittimus, et
fornicatores admittendos putamus, cum et his et caeteris malis dicat,
Et haec quidam fuistis, sed abluti estis, sed sanctificati estis,
sed justificati estis in nomine Domini Jesu Christi et in spiritu
Dei nostri (I Cor. VI, 15, 9, 10, 11)? Quid igitur
causae est ut cum potestas pateat utrumque prohibendi, venientem ad
Baptismum permittam fornicarium permanere, et non permittam idolis
servientem; cum et illis et illis dici audiam, Et haec quidam
fuistis, sed abluti estis? Sed eo moventur isti, quia putant esse in
tuto salutem eorum, quamvis per ignem, qui in Christum crediderint,
Sacramentumque ejus acceperint, id est baptizati fuerint, etiamsi
morum corrigendorum ita negligentes sint, ut nequiter vivant. Unde
mox videbo, si Deus juverit, quid secundum Scripturas sentiendum
sit.
|
|
