|
19. Baptizandis praecepta morum a Joanne tradita. Ad consequendam
vitam aeternam praecepta servari jussit Christus. Nunc in hac
quaestione adhuc versor, in qua eis videtur baptizatos admonendos esse
de moribus ad christianam vitam pertinentibus, baptizandis autem solam
insinuandam fidem. Quod si ita esset, praeter tam multa quae
diximus, non Joannes Baptista venientibus ad baptismum suum diceret,
Generatio viperarum, quis ostendit vobis fugere ab ira ventura?
Facite ergo fructum dignum poenitentiae (Matth. III, 7, 8);
et caetera, quae utique non de fide, sed de bonis operibus admonet.
Unde et militibus dicentibus, Quid faciemus? non dixit, Interim
credite et baptizamini, post audietis quid facere debeatis; sed ante
dixit, ante praemonuit, ut venturo Domino in cor eorum tanquam
praecursor mundaret viam: Neminem concusseritis, nulli calumniam
feceritis, sufficiat vobis stipendium vestrum. Similiter publicanis
quaerentibus quid facere deberent, Nihil amplius inquit, exigatis
praeter quam constitutum est vobis (Luc. III, 12-14). His
breviter commemoratis, Evangelista (non enim totos catechismos
inserere debuit) satis significavit pertinere ad eum a quo baptizandus
catechizatur, docere et monere de moribus. Quod si respondissent
Joanni, Prorsus non faciemus fructus dignos poenitentiae,
calumniaturi sumus, concussuri sumus, ea quae nobis non debentur
exacturi sumus, et nihilominus eos post hanc professionem baptizaret;
nec sic tamen dici posset, unde modo quaestio est, non esse temporis
cum quisque baptizandus est, ut prius illi sermo fiat quemadmodum vitam
bonam agere debeat.
20. Quid ipse Dominus, ut alia omittam, cum ab eo dives ille
quaereret quid boni faceret ut vitam aeternam consequeretur; recolant
quid responderit: Si vis venire, inquit, ad vitam, serva mandata.
At ille, Quae? Tunc Dominus commemoravit praecepta Legis, Non
occides, Non maechaberis, et caetera. Ubi cum ille respondisset
haec se fecisse a juventute sua, addidit etiam perfectionis
praeceptum, ut venditis suis omnibus et in pauperum eleemosynas
erogatis haberet thesaurum in coelo, et eumdem Dominum sequeretur
(Matth. XIX, 17-21). Videant igitur non ei dictum esse ut
crederet et baptizaretur, quo solo adjutorio putant isti venire hominem
ad vitam; sed morum praecepta homini data, quae utique sine fide
custodiri observarique non possunt. Nec tamen quia hic de insinuanda
fide Dominus videtur tacuisse, praescribimus nos atque contendimus,
morum tantummodo praecepta dicenda esse hominibus ad vitam pervenire
cupientibus. Utraque enim mutuo connexa sunt, sicut ante dixi; quia
neque dilectio Dei potest esse in homine qui non diligit proximum, nec
dilectio proximi in eo qui non diligit Deum. Ideo aliquando alterum
sine altero, sive illud, sive illud, pro plena doctrina invenitur
Scriptura commemorare, ut etiam hoc modo intelligatur alterum sine
altero esse non posse: quia et qui credit Deo, debet facere quod
praecepit Deus; et qui propterea facit quia praecepit Deus, necesse
est ut credat Deo.
|
|
