|
46. Sanctum mandatum quid, idque cognoscentes ac transgredientes
quae poena maneat. Poena transitoria baptizatis scelerate viventibus
non promittenda. Neque enim illud hoc loco intelligendum est sanctum
mandatum, quo praeceptum est ut in Deum credamus; quanquam eo ipso
totum continetur, si eam intelligamus fidem credentium, quae per
dilectionem operatur: sed aperte expressit quid diceret sanctum
mandatum, id est, quo praeceptum est ut ab hujus mundi
coinquinationibus recedentes casta conversatione vivamus. Sic enim
ait: Si enim refugientes coinquinationes mundi in agnitionem Domini
nostri et conservatoris Jesu Christi, his rursus implexi superantur,
facta sunt illis posteriora deteriora prioribus. Non ait, refugientes
ignorantiam Dei, aut refugientes infidelitatem saeculi, vel tale
aliquid; sed, coinquinationes mundi, in quibus est utique omnis
immunditia flagitiorum. Nam de his superius loquens, dixit,
Coepulantes vobiscum, oculos habentes plenos adulterii et indesinentis
peccati (II Petr. II, 13-22). Ideo etiam fontes siccos
eos appellat: fontes videlicet, quod acceperint agnitionem Domini
Christi; siccos autem, quia non congruenter vivunt. De talibus
quippe etiam Judas apostolus loquens, Ii sunt, inquit, qui in
dilectionibus vestris maculati coepulantur, sine timore semetipsos
pascentes, nubes sine aqua (Judae I, 12); et caetera. Quod
enim Petrus ait, Coepulantes vobiscum, oculos habentes plenos
adulterii; hoc Judas, In dilectionibus vestris maculati
coepulantur. Mixti sunt enim bonis in epulis Sacramentorum et
dilectionibus plebium. Et quod Petrus ait, Fontes sicci; hoc
Judas, Nubes sine aqua; hoc Jacobus, Fides mortua (Jacobi
II, 20).
47. Non itaque promittatur poena ignis transitoria turpiter
scelerateque vivetibus, quia viam justitiae cognoverunt, quibus melius
erat non cognoscere, sicut veracissima Scriptura testatur. De
talibus quippe etiam Dominus ait, Et erunt novissima illius hominis
pejora quam erant prima (Matth. XII, 45); quoniam purgationis
suae habitatorem Spiritum sanctum non recipiens, fecit in se immundum
spiritum multipliciorem redire. Nisi forte ideo sunt isti, de quibus
agitur, meliores habendi, quia non redierunt ad immunditiam
adulteriorum, sed ab ea non recesserunt; nec purgati se rursus
inquinaverunt, sed purgari recusaverunt. Neque enim, ut relevata
conscientia intrent ad Baptismum, dignantur saltem vomere pristinas
immunditias, quas canum more iterum sorbeant; sed in lavacri ipsius
sanctitate pertinaciter crudo pectore indigestam nequitiam tenere
contendunt: nec occultant eam pollicitatione vel ficta, sed impudentia
professionis eructant: nec exeuntes de Sodomis more uxoris Loth, in
praeterita iterum attendunt (Gen. XIX, 26), sed omnino de
Sodomis dedignantur exire; imo ad Christum cum Sodomis conantur
intrare. Paulus apostolus dicit, Qui prius fui blasphemus et
persecutor et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia
ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13): et istis
dicitur, Tunc potius misericordiam consequemini, si scientes male
vixeritis in ipsa fide. Nimis longum est, et pene infinitum omnia
testimonia Scripturarum velle colligere, quibus apparet non solum non
esse mitiorem causam eorum qui scientes, quam qui nescientes vitam
nequissimam et iniquissimam ducunt, verum etiam hoc ipso esse
graviorem: proinde ista suffecerint.
|
|
