|
2. Quod nulla fuerit natura coaeterna Deo, ex qua mundum fecerit.
Quomodo mundus ex nihilo, si ex materia informi factus. Conati sunt
enim quidam persuadere Deum Patrem non esse omnipotentem: non quia
hoc dicere ausi sunt, sed in suis traditionibus hoc sentire et credere
convincuntur. Cum enim dicunt esse naturam quam Deus omnipotens non
creaverit, de qua tamen istum mundum fabricaverit, quem pulchre
ordinatum esse concedunt; ita omnipotentem Deum negant, ut non eum
credant mundum potuisse facere, nisi ad eum fabricandum alia natura,
quae jam fuerat, et quam ipse non fecerat, uteretur: carnali scilicet
consuetudine videndi fabros et domorum structores et quoslibet
opifices, qui nisi adjuventur parata materia, ad effectum suae artis
pervenire non possunt. Ita etiam intelligunt fabricatorem mundi non
esse omnipotentem, si mundum fabricare non posset, nisi eum aliqua non
ab illo fabricata natura, tanquam materies, adjuvaret. Aut si
omnipotentem Deum fabricatorem mundi esse concedunt, fateantur necesse
est ex nihilo eum fecisse quae fecit. Non enim aliquid esse potest,
cujus creator non esset, cum esset omnipotens. Quia etsi aliquid
fecit ex aliquo, sicut hominem de limo, non utique fecit ex eo quod
ipse non fecerat; quia terram unde limus est, ex nihilo fecerat. Et
si ipsum coelum et terram, id est, mundum et omnia quae in eo sunt,
ex aliqua materia fecerat, sicut scriptum est, Qui fecisti mundum ex
materia invisa (Sap. XI, 18), vel etiam informi, sicut
nonnulla exemplaria tenent; nullo modo credendum est illam ipsam
materiam de qua factus est mundus, quamvis informem, quamvis invisam,
quocumque modo esset, per se ipsam esse potuisse, tanquam coaeternam
et coaevam Deo: sed quemlibet modum suum, quem habebat, ut
quoquomodo esset, et distinctarum rerum formas posset accipere, non
habebat nisi ab omnipotente Deo, cujus beneficio est res non solum
quaecumque formata, sed etiam quaecumque formabilis. Inter formatum
autem et formabile hoc interest, quod formatum jam accepit formam,
formabile autem potest accipere. Sed qui praestat rebus formam, ipse
praestat etiam posse formari: quoniam de illo et in illo est omnium
speciosissima species incommutabilis; et ideo ipse unus est qui
cuilibet rei, non solum ut pulchra sit, sed etiam ut pulchra esse
possit attribuit. Quapropter rectissime credimus omnia Deum fecisse
de nihilo: quia etiam si de aliqua materia factus est mundus, eadem
ipsa materia de nihilo facta est, ut ordinatissimo Dei munere prima
capacitas formarum fieret, ac deinde formarentur quaecumque formata
sunt. Hoc autem diximus, ne quis existimet contrarias sibi esse
divinarum Scripturarum sententias, quoniam et omnia Deum fecisse de
nihilo scriptum est, et mundum esse factum de informi materia.
3. Credentes itaque in Deum Patrem omnipotentem, nullam creaturam
esse quae ab omnipotente non creata sit, existimare debemus. Et quia
omnia per Verbum creavit, quod Verbum et Veritas dicitur (Joan.
XIV, 6), et Virtus et Sapientia Dei (I Cor. I, 24),
multisque aliis insinuatur vocabulis qui nostrae fidei Jesus Christus
Dominus commendatur, liberator scilicet noster et rector Filius
Dei; non enim Verbum illud per quod sunt omnia condita, generare
potuit nisi ille qui per ipsum condidit omnia.
|
|
