|
11. Passio Christi et sepultura. Resurrectio Christi. Sed
parva erat pro nobis Domini nostri humilitas in nascendo: accessit
etiam ut mori pro mortalibus dignaretur. Humiliavit enim se, factus
subditus usque ad mortem, mortem autem crucis (Philipp. II,
8); ne quisquam nostrum etiamsi mortem posset non timere, aliquod
genus mortis, quod homines ignominiosissimum arbitrantur, horreret.
Credimus itaque in eum qui sub Pontio Pilato crucifixus est, et
sepultus. Addendum enim erat judicis nomen, propter temporum
cognitionem. Sepultura vero illa cum creditur, fit recordatio novi
monumenti , quod resurrecturo ad vitae novitatem praeberet
testimonium, sicut nascituro uterus virginalis. Nam sicut in illo
monumento nullus alius mortuus sepultus est (Joan. XIX, 41),
nec ante, nec postea; sic in illo utero nec ante, nec postea,
quidquam mortale conceptum est.
12. Credimus etiam illum tertio die resurrexisse a mortuis,
primogenitum consecuturis fratribus, quos in adoptionem filiorum Dei
vocavit (Ephes. I, 5), quos comparticipes et cohaeredes suos
esse dignatus est.
|
|
