|
Ad credenda quae non vidimus movere debent quae nunc impleta
conspicimus. Si non ista ita demonstrantur esse perspicua, ut non
inveniant oculi inimicorum in quam partem avertantur, ubi non eadem
perspicuitate feriantur, ut ex ea fateri manifeste cogantur: merito
fortasse dicitis quod nulla vobis ostendantur indicia, quibus visis
credatis etiam illa quae non videtis. Si vero haec quae videtis, et
longe ante praedicta sunt, et tanta manifestatione complentur; si se
ipsa veritas et praecedentibus vobis et consequentibus declarat
effectibus, o reliquiae infidelitatis, ut credatis quae non videtis,
iis erubescite quae videtis!
7. Me attendite, vobis dicit Ecclesia; me attendite, quam
videtis, etiamsi videre nolitis. Qui enim temporibus illis in Judaea
terra fideles fuerunt, ex virgine nativitatem mirabilem, ac
passionem, resurrectionem, ascensionem Christi, omnia divina dicta
ejus et facta praesentes praesentia didicerunt. Haec vos non
vidistis, propterea credere recusatis. Ergo haec aspicite, in haec
intendite, haec quae cernitis cogitate, quae vobis non praeterita
narrantur, nec futura praenuntiantur, sed praesentia demonstrantur.
An vobis inane vel leve videtur, et nullum vel parvum putatis esse
miraculum divinum, quod in nomine unius crucifixi universum genus
currit humanum? Non vidistis quod praedictum et impletum est de humana
Christi nativitate, Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium:
sed videtis quod praedictum et impletum est ad Abraham Dei verbum,
In semine tuo benedicentur omnes gentes. Non vidistis quod de
mirabilibus Christi praedictum est, Venite, et videte opera
Domini, quae posuit prodigia super terram (Psal. XLV, 9):
sed videtis quod praedictum est, Dominus dixit ad me, Filius meus es
tu, ego hodie genui te: postula a me, et dabo tibi gentes
haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal.
II, 7 et 8). Non vidistis quod praedictum est et impletum de
passione Christi, Foderunt manus meas et pedes meos, dinumeraverunt
omnia ossa mea; ipsi vero consideraverunt et conspexerunt me;
diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem:
sed videtis quod in eodem psalmo praedictum est, et nunc apparet
impletum, Commemorabuntur et convertentur ad Dominum universi fines
terrae, et adorabunt in conspectu ejus universae patriae gentium;
quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium (Psal.
XXI, 17-19, 28, 29). Non vidistis quod de
resurrectione Christi praedictum atque completum est, loquente Psalmo
ex persona ejus prius de traditore et persecutoribus ejus:
Egrediebantur foras, et loquebantur simul in unum; adversum me
insusurrabant omnes inimici mei, adversum me cogitabant mala mihi;
verbum iniquum disposuerunt adversum me. Ubi, ut ostenderet nihil eos
valuisse occidendo resurrecturum, subjecit atque ait: Numquid qui
dormit, non adjiciet ut resurgat? Et paulo post cum de ipso suo
traditore per eamdem prophetiam praedixisset, quod in Evangelio quoque
scriptum est, Qui edebat panes meos, ampliavit super me calcaneum;
hoc est, conculcavit me: continuo subdidit, Tu autem, Domine,
miserere mei, et resuscita me, et reddam illis (Psal. XL,
7-11; Joan. XIII, 18). Impletum est hoc, dormivit
Christus, et evigilavit, hoc est, resurrexit: qui per eamdem
prophetiam in alio psalmo ait, Ego dormivi, et somnum cepi; et
exsurrexi, quoniam Dominus suscipiet me (Psal. III). Verum
hoc non vidistis, sed videtis ejus Ecclesiam, de qua similiter dictum
et impletum est, Domine Deus meus, ad te gentes venient ab extremo
terrae, et dicent, Vere mendacia coluerunt patres nostri simulacra,
et non est in illis utilitas. Hoc certe sive velitis seu nolitis,
aspicitis: ut si adhuc aliquam putatis esse vel fuisse in simulacris
utilitatem; certe tamen innumeros gentium populos relictis vel abjectis
vel confractis hujusmodi vanitatibus audistis dicere, Vere mendacia
coluerunt patres nostri simulacra, et non est in illis utilitas: si
faciet homo deos, et ecce ipsi non sunt dii (Jerem. XVI, 19,
20). Nec putetis autem ad unum aliquem Dei locum gentes praedictas
fuisse venturas, quoniam dictum est, Ad te gentes venient ab extremo
terrae. Intelligite, si potestis, ad Deum Christianorum, qui
summus et verus est Deus, non ambulando venire gentium populos, sed
credendo. Nam res eadem ab alio propheta sic praenuntiata est:
Praevalebit, inquit, Dominus adversus eos, et exterminabit omnes
deos gentium terrae; et adorabunt eum unusquisque de loco suo omnes
insulae gentium (Sophon. II, 11). Quod ait ille, Ad te
omnes gentes venient; hoc ait iste, Adorabunt eum unusquisque de loco
suo. Ergo venient ad eum non recedentes de loco suo, quia credentes
in eum invenient eum in corde suo. Non vidistis quod praedictum et
impletum est de ascensione Christi, Exaltare super coelos, Deus:
sed videtis quod continuo sequitur, Et super omnem terram gloria tua
(Psal. CVII, 6). Illa de Christo jam facta atque transacta
omnia non vidistis; sed ista praesentia in ejus Ecclesia videre vos
non negatis. Utraque vobis praedicta monstramus: utraque autem vobis
impleta propterea demonstrare videnda non possumus, quia revocare in
conspectum praeterita non valemus.
|
|
