|
1. Et erant nudi ambo Adam et mulier ejus, et non pudebat illos.
Serpens autem erat prudentissimus omnium bestiarum quae sunt super
terram, quas fecit Dominus Deus. Et dixit serpens mulieri, Quid,
quia dixit Deus, Non edetis ab omni ligno paradisi? Et dixit mulier
serpenti, A fructu ligni quod est in paradiso edemus, de fructu autem
ligni quod est in medio paradisi, dixit Deus, Non edetis ex eo,
neque tangetis illud, ne moriamini. Et dixit serpens mulieri, Non
morte moriemini: sciebat enim Deus, quoniam qua die manducaveritis de
eo, aperientur vobis oculi, et eritis tanquam dii, scientes bonum et
malum. Et vidit mulier quia bonum lignum ad escam, et quia placet
oculis videre, et decorum est cognoscere. Et sumens de fructu ejus
edit, et dedit viro suo secum, et ederunt. Et aperti sunt oculi
amborum, et agnoverunt quia nudi erant, et consuerunt folia fici, et
fecerunt sibi campestria. Et audierunt vocem Domini Dei deambulantis
in paradiso ad vesperam, et absconderunt se Adam et mulier ejus a
facie Domini Dei, in medio ligni paradisi. Et vocavit Dominus
Deus Adam, et dixit illi, Ubi es? Et dixit ei, Vocem tuam
audivi deambulantis in paradiso, et timui, quia nudus sum, et
abscondi me. Et dixit illi, Quis nuntiavit tibi quia nudus es, nisi
a ligno quod praeceperam tibi tantum ne ex eo manducares, ab eo
edisti? Et dixit Adam, Mulier quam dedisti mecum, haec mihi dedit
de ligno, et edi. Et dixit Dominus Deus mulieri, Quid hoc
fecisti? Et dixit mulier, Serpens seduxit me, et manducavi. Et
dixit Dominus Deus serpenti, Quia fecisti hoc, maledictus tu ab
omnibus pecoribus, et ab omnibus bestiis, quae sunt super terram.
Super pectus tuum et ventrem tuum ambulabis, et terram edes omnes dies
vitae tuae. Et inimicitias ponam inter te et inter mulierem, et inter
semen tuum et semen ejus: ipsa tibi servabit caput, et tu servabis
ejus calcaneum. Et mulieri dixit, Multiplicans multiplicabo
tristitias tuas et gemitum tuum. In tristitiis paries filios, et ad
virum tuum conversio tua, et ipse tui dominabitur. Adae autem dixit,
Quia audisti vocem mulieris tuae, et edisti de ligno, de quo
praeceperam tibi de eo solo non edere, maledicta terra in operibus
tuis: in tristitiis edes illam omnes dies vitae tuae; spinas et
tribulos germinabit tibi, et edes funum agri. In sudore faciei tuae
edes panem tuum, donec convertaris in terram, ex qua sumptus es; quia
terra es, et in terram ibis. Et vocavit Adam nomen mulieris suae,
Vita , quoniam haec est mater omnium viventium. Et fecit Dominus
Deus Adam et mulieri ejus tunicas petticeas, et induit eos. Et
dixit Dominus Deus, Ecce Adam factus est tanquam unus ex nobis in
cognoscendo bonum et malum. Et nunc ne aliquando extendat manum suam,
et sumat de ligno vitae, et edat, et vivat in aeternum. Et dimisit
illum Dominus Deus de paradiso voluptatis operari terram, ex qua
sumptus est. Et ejecit Adam, et collocavit eum contra paradisum
voluptatis: et ordinavit Cherubim, et flamineam rhomphaeam quae
vertitur, custodire viam ligni vitae.
2. Antequam hujus propositae Scripturae textum ex ordine
pertractemus, admonendum arbitror, quod jam me et alibi in hoc opere
memini praelocutum, illud a nobis esse flagitandum, ut ad proprietatem
litterae defendatur quod gestum narrat ipse qui scripsit. Si autem in
verbis Dei, vel cujusquam personae in officium propheticum assumptae,
dicitur aliquid quod ad litteram nisi absurde non possit intelligi,
procul dubio figurate dictum ob aliquam significationem accipi debet;
dictum tamen esse dubitare fas non est: hoc enim a fide narratoris, et
pollicitatione expositoris exigitur (Lib. 8, c. 1-7).
3. Erant ergo ambo nudi: verum est, omnino nuda erant corpora
duorum hominum in paradiso conversantium. Nec pudebat eos: quid enim
puderet, quando nullam legem senserant in membris suis repugnantem legi
mentis suae (Rom. VII, 23)? quae illos poena peccati post
perpetrationem praevaricationis secuta est, usurpante inobedientia
prohibitum, et justitia puniente commissum. Quod antequam fieret,
nudi erant ut dictum est, et non confundebantur: nullus erat motus in
corpore, cui verecundia deberetur; nihil putabant velandum, quia
nihil senserant refrenandum. Quemadmodum propagaturi essent filios,
jam antea disputatum est (Supra, lib. 9, c. 3-11): non
tamen eo modo credendum est, quo propagaverunt posteaquam crimen
admissum praedicta ultio consecuta est; cum priusquam morerentur, jam
in corpore inobedientium hominum justissimo reciprocatu inobedientium
membrorum tumultum mors concepta versaret. Nondum erant tales Adam et
Eva, cum ambo nudi essent, et non confunderentur.
|
|
