|
25. Dicere autem de aliquibus angelis quod in suo quodam genere
beati esse possint, futurae suae iniquitatis et damnationis, vel certe
perpetuae salutis incerti, quibus nec spes subesset quod aliquando et
ipsi aliqua in melius mutatione certi de hac re futuri essent, vix
ferenda praesumptio est: nisi forte et hoc dicatur, ita creatos istos
angelos mundanis ministeriis distributos sub aliis sublimioribus et
beatioribus, ut pro recte gestis praeposituris suis accipiant illam
vitam beatam ac sublimiorem, de qua possint esse certissimi, cujus
utique spe gaudentes possint non incongrue dici jam beati. Ex quorum
numero si diabolus cecidit cum sociis iniquitatis suae, simile est hoc
ei quod cadunt a justitia fidei etiam homines, simili superbia
praevaricati, vel seipsos seducentes, vel illi seductori
consentientes.
26. Sed asserant haec duo genera bonorum Angelorum qui potuerint,
unum supercoelestium, in quibus nunquam fuit qui cadendo diabolus
factus est; alterum autem mundanorum, in quibus fuit: mihi autem,
fateor, unde hoc secundum Scripturas asseram, non interim occurrit;
sed coarctatus quaestione illa, qua quaeritur utrum sui casus
praescius, antequam caderet, fuerit, ne suae beatitudinis incertos
esse vel aliquando fuisse Angelos dicerem, non sine causa putari posse
dixi, diabolum ab ipso creaturae, hoc est ab ipso vel temporis vel
suae conditionis initio cecidisse, nec aliquando in veritate stetisse.
|
|
