|
32. Item in figura principis Tyri per Ezechielem prophetam in
diabolum dicta intelliguntur, Tu es signaculum similitudinis et corona
decoris; in deliciis paradisi Dei fuisti, omni lapide pretioso
ornatus es (Ezech. XXVIII, 12, 13); et caetera, quae
non tam in ipsum principem spiritum nequitiae, quam in corpus ejus
dicta conveniunt. Paradisus enim dicta est Ecclesia, sicut legitur
in Cantico canticorum, Hortus conclusus, fons signatus, puteus
aquae vivae, paradisus cum fructu pomorum (Cant. IV, 12,
13). Inde ceciderunt vel aperta et corporali separatione omnes
haeretici; vel occulta et spirituali, quamvis in ea corporaliter esse
videantur, omnes conversi ad vomitum suum, cum post remissionem omnium
peccatorum paululum ambulassent in via justitiae, in quibus facta sunt
posteriora deteriora prioribus, et quibus expediebat non cognoscere
viam justitiae, quam cognoscentibus retrorsum reflecti a tradito sibi
sancto mandato (Prov. XXVI, 11; et II Petr. II, 21,
22). Hanc pessimam generationem Dominus describit, cum dicit
spiritum nequam exire ab homine, et cum aliis septem redire, et in
domo quam mundatam jam invenerat, inhabitare, ut sint novissima
hominis illius pejora prioribus (Matth. XII, 43-45). Tali
enim generi hominum, quod jam factum est corpus diaboli, possunt haec
verba congruere, A die qua creatus es tu cum cherub, id est cum sede
Dei, quae interpretatur, Multiplicata scientia, et posuit te in
monte sancto Dei, hoc est in Ecclesia; unde est, Et exaudivit me
de monte sancto suo (Psal. III, 5). Fuisti in medio lapidum
flammeorum, id est sanctorum spiritu ferventium, lapidum vivorum:
ambulasti sine vitio tu in diebus tuis, ex quo die creatus es tu donec
inventa sunt delicta tua in te (Ezech. XXVIII, 14, 15).
Possunt diligentius ista tractari, ut fortassis ostendatur non solum
et hunc intellectum esse in his verbis posse, sed omnino alium esse non
posse.
|
|
