|
54. Et nunc, inquit Deus, ne aliquando extendat manum, et sumat
de ligno vitae, et edat, et vivat in aeternum. Et dimisit illum
Dominus Deus de paradiso voluptatis operari terram, ex qua sumptus
est. Superiora verba Dei sunt; hoc autem factum propter ipsa verba
secutum est. Alienatus enim a vita, non solum quam fuerat, si
praeceptum servasset, cum Angelis accepturus, sed ab illa etiam quam
ducebat in paradiso, felici quodam corporis statu, separari utique
debuit a ligno vitae: sive quod ex ipso illi subsisteret felix ille
ipse status corporis, ex re visibili, virtute invisibili, sive quod
in eo esset et sacramentum visibile invisibilis sapientiae; alienandus
inde utique fuerat, vel jam moriturus, vel etiam tanquam
excommunicatus: sicut etiam in hoc paradiso, id est Ecclesia, solent
a Sacramentis altaris visibilibus homines disciplina ecclesiastica
removeri.
55. Et ejecit Adam, et collocavit eum contra paradisum
voluptatis. Et hoc significandi gratia factum est, sed tamen factum,
ut contra paradisum, quo beata vita etiam spiritualiter
significabatur, habitaret peccator utique in miseria. Et ordinavit
Cherubim, et flammeam romphaeam quae vertitur, custodire viam ligni
vitae. Hoc per coelestes utique potestates etiam in paradiso visibili
factum esse credendum est, ut per angelicum ministerium esset illic
ignea quaedam custodia: non tamen frustra factum esse, nisi quia
significat aliquid etiam de paradiso spirituali, non est utique
dubitandum.
|
|
