|
34. Quae spirituales corporalium similitudines in animo nostro,
quemadmodum innotescant spiritibus etiam immundis, vel quid obstaculi
patiatur anima nostra ex isto terreno corpore, ut eas invicem in nostro
spiritu videre nequeamus, invenire et explicare difficile est.
Certissimis tamen indiciis apud nos constitit enuntiatas a daemonibus
cogitationes hominum , qui tamen si virtutum internam speciem possent
in hominibus cernere, non tentarent: sicut illam in Job nobilem ac
mirabilem patientiam procul dubio, si posset diabolus cernere, nollet
a tentato utique superari. Caeterum alicubi longe jam facta quod
nuntiant, quae post aliquot dies vera esse firmentur, non est
mirandum. Possunt enim hoc efficere, non solum acrimonia cernendi
etiam corporalia incomparabiliter praestantiore quam nostra est, sed
etiam corporum ipsorum, longe utique subtiliorum, mira velocitate.
35. Comperimus etiam in domo constitutum patientem spiritum
immundum, dicere solere quando ad eum venire coepisset ex duodecim
millibus presbyter, et per omnia loca itineris ubi esset, et quam
propinquaret, et quando ingrederetur et fundum et domum et cubiculum,
donec in conspectu ejus astaret. Quae omnia etsi non oculis patiens
ille cernebat, tamen nisi aliquo modo cerneret, non tam veraciter
enuntiaret. Erat autem iste febriens, et tanquam in phrenesi ista
dicebat. Et forte revera phreneticus erat, sed propter ista daemonium
pati putabatur. Nullum refectionis cibum accipiebat a suis, sed a
solo presbytero. Resistebat etiam suis violenter quantum valebat;
illo solo presbytero veniente quiescebat, illi tantum subditus erat,
et subdite respondebat. Nec tamen eidem saltem presbytero illa cessit
mentis alienatio sive daemonium, nisi cum sanus esset a febribus,
sicut phrenetici sanari solent; nec aliquando postea tale aliquid
passus est.
36. Novimus etiam sine dubitatione phreneticum futuram mortem
cujusdam feminae praedixisse; non sane specie divinandi, sed tanquam
factum ac praeteritum recolentem. Nam cum ejus apud eum commemoratio
fieret, Mortua est, inquit, ego eam vidi efferri, hac cum ejus
corpore transierunt; cum illa incolumis viveret: post paucos autem
dies repente defuncta, et per eum locum elata est, qua ille
praedixerat.
37. Fuit item apud nos puer, qui in exordio pubertatis dolorem
acerrimum genitalium patiebatur, medicis nequaquam valentibus quid
illud esset agnoscere, nisi quod nervus ipse introrsum reconditus
erat, ita ut nec praeciso praeputio, quod immoderata longitudine
propendebat, apparere potuerit, sed postea vix esset inventus. Humor
autem viscosus et acer exsudans testes et inguina urebat. Sed acutum
dolorem non continuum patiebatur, et cum patiebatur, ejulabat
vehementer cum jactatione membrorum mente sanissima, sicut in
cruciatibus corporalium dolorum fieri solet. Deinde inter voces suas
abripiebatur ab omnibus sensibus, et jacebat patentibus oculis neminem
circumstantium videns, ad nullam vellicationem se movens. Post
aliquantum tanquam evigilans, nec jam dolens, quae videret indicabat.
Tum interpositis paucis diebus eadem patiebatur. In omnibus sane vel
pene omnibus visionibus suis, duos se dicebat videre, unum
provectioris aetatis, alterum puerum, a quibus ei vel dicebantur, vel
demonstrabantur, quae se audisse et vidisse narrabat.
38. Vidit quodam die chorum piorum psallentium, laetantium in luce
mirabili, et impiorum in tenebris diversas et atrocissimas poenas;
illis ducentibus et ostendentibus, et felicitatis aliorum, aliorumque
infelicitatis meritum insinuantibus. Hoc autem vidit die dominico
Paschae, cum per totam Quadragesimam nihil doluisset, cui vix
intervallo tridui antea parcebatur. Viderat autem in ipso ingressu
Quadragesimae illos promittentes sibi quod per quadraginta dies nullum
sensurus esset dolorem; postea ipsi ei dederunt tanquam medicinale
consilium, ut ei praeputii longitudo praecideretur, quo facto diu non
doluit. Cum vero iterum similiter doleret, et similia videre
coepisset, accepit ab eis rursus consilium, ut in mare pube tenus
intraret, ac post aliquantam moram inde discederet, promittentibus
sane quod jam deinceps vehementem illum dolorem non esset passurus, sed
solius illius viscosi humoris molestiam: atque ita secutum est; nec
unquam talem aliquam postea passus est aversionem mentis a sensibus,
nec tale aliquid vidit quale antea cum in mediis doloribus et horrendis
vocibus repente obmutescens abriperetur. Postea tamen medicis caetera
curantibus et sanantibus, non permansit in proposito sanctitatis.
|
|
