|
14. Quapropter, etsi daemones aeria sunt animalia, quoniam
corporum aeriorum natura vigent; et propterea morte non dissolvuntur;
quia praevalet in eis elementum, quod ad faciendum quam ad patiendum
est aptius; duobus subterpositis, aqua scilicet et terra, uno autem
superposito, id est igne sidereo: distribuuntur enim elementa ad
patiendum duo, humor et humus; ad faciendum autem alia duo, aer et
ignis: si ergo haec ita sunt, non impedit ista distinctio nostram
Scripturam, quae non ex aere, sed ex aquis producta indicat
volatilia; quia subtilioris quidem et in auras exhalati atque
distenti, sed tamen humoris locus volatilibus datus est. Aer autem a
confinio luminosi coeli usque ad aquarum fluida et nuda terrarum
pervenit. Non tamen totum spatium ejus exhalationes humidae
infuscant, sed usque ad eum finem, unde incipit etiam terra nominari,
secundum illum psalmum ubi dicitur, Laudate Dominum de terra
(Psal. CXLVIII, 7). Superior vero pars aeris, propter
puram tranquillitatem, coelo cui collimitatur, communi pace
conjungitur, et ejus vocabulo nuncupatur. In qua fortassis parte si
fuerunt ante transgressionem suam transgressores angeli cum principe
suo, nunc diabolo, tunc archangelo (nam nonnulli nostri, non eos
putant coelestes vel supercoelestes angelos fuisse), non mirum si post
peccatum in istam sunt detrusi caliginem; ubi tamen et aer sit, et
humore tenui contexatur, qui commotus ventos, et vehementius
concitatus etiam ignes et tonitrua, et contractus nubila, et
conspissatus pluviam, et congelantibus nubilis nivem, et turbulentius
congelantibus densioribus nubilis grandinem, et distentus serenum
facit, occultis imperiis et opere Dei, a summis ad infima universa
quae creavit administrantis. Unde in illo psalmo cum commemorata
essent, ignis, grando, nix, glacies, spiritus tempestatis; ne
talia sine divina providentia fieri moverique putarentur, continuo
subjecit, Quae faciunt verbum ejus (Id. 8).
15. Si autem transgressores illi antequam transgrederentur,
coelestia corpora gerebant, neque hoc mirum est, si conversa sunt ex
poena in aeriam qualitatem, ut jam possint ab igne, id est ab elemento
naturae superioris aliquid pati: nec aeris saltem spatia superiora
atque puriora, sed ista caliginosa tenere permissi sunt, qui eis pro
suo genere quidam quasi carcer est, usque ad tempus judicii. Et si
quid de his transgressoribus angelis diligentius requirendum est, alius
erit accommodatior Scripturae locus. Proinde quod nunc satis est, si
haec spatia turbida et procellosa, propter aeris naturam usque ad undas
terrasque porrectam , possunt aeria corpora sustinere; possunt et
avium quae producta sunt ex aquis, propter aquarum tenues halitus: qui
scilicet eidem aeri juxta undas et terras circumfuso, atque ob hoc
infimae ac terrenae parti deputato, vaporaliter inseruntur, et auras
intexunt, quae nocturnis rigoribus aggravatae sereno etiam rore
distillant; si autem vehementius frigus est, etiam gelu candidius
inalbescunt.
|
|