|
10. Nam si parentes filiis suis cedere ex hac vita oportebat, ut
ita omne humanum genus per decessiones et successiones certa
numerositate impleretur, potuerunt etiam homines genitis filiis,
perfectaque humani officii justitia, hinc ad meliora transferri, non
per mortem, sed per aliquam commutationem, aut illam summam qua
receptis corporibus fient sancti sicut Angeli in coelis (Matth.
XXII, 30); aut si illam dari non oportet, nisi omnibus simul
in saeculi fine, aliquam inferiorem quam illa erit: quae tamen haberet
meliorem statum, quam vel hoc corpus habet, vel illa etiam quae
primitus facta sunt, viri ex limo terrae, mulieris ex viri carne.
11. Neque enim arbitrandum est Eliam vel sic esse jam sicut erunt
sancti, quando peracto operis die denarium pariter accepturi sunt
(Id. XX, 10); vel sic quemadmodum sunt homines qui ex ista
vita nondum emigrarunt, de qua ille tamen non morte, sed translatione
migravit (IV Reg. II, 11). Jam itaque aliquid melius
habet, quam in hac vita posset; quamvis nondum habeat quod ex hac vita
recte gesta in fine habiturus est: pro nobis enim meliora providerunt
, ne sine nobis perfecti perficerentur (Hebr. XI, 40). Aut
si quisquam putat hoc Eliam mereri non potuisse, si duxisset uxorem,
filiosque procreasset (creditur enim non habuisse, quia hoc Scriptura
non dixit, quamvis et de caelibatu ejus nihil dixerit); quid de
Enoch respondebit, qui filiis genitis Deo placens non mortuus, sed
translatus est (Gen. V, 24)? Cur ergo et Adam et Eva, si
juste viventes caste filios procreassent, non eis possent
translatione, non morte, succedentibus cedere? Nam si Enoch et
Elias in Adam mortui, mortisque propaginem in carne gestantes, quod
debitum ut solvant, creduntur etiam redituri ad hanc vitam, et, quod
tamdiu dilatum est, morituri (Malach. IV, 5; et Apoc. XI,
3-7), nunc tamen in alia vita sunt, ubi ante resurrectionem
carnis, antequam animale corpus in spirituale mutetur, nec morbo nec
senectute deficiunt: quanto justius atque probabilius primis illis
hominibus praestaretur, sine ullo suo parentumve peccato viventibus,
ut in meliorem aliquem statum filiis genitis cederent, unde saeculo
finito cum omni posteritate sanctorum, in angelicam formam, non per
carnis mortem, sed per Dei virtutem multo felicius mutarentur?
|
|
