|
13. Nunc enim quaerimus cui adjutorio mulier facta sit viro, si eis
ad gignendos filios misceri sibimet in paradiso non licebat. Qui enim
hoc sentiunt, forte peccatum esse omnem concubitum putant. Difficile
est namque, ut dum perverse homines vitia devitant, non in eorum
contraria perniciter currant. Etenim sicut exhorrens avaritiam, fit
profusus; aut exhorrens luxuriam, fit avarus; aut inquietus fit,
cujus pigritiam reprehenderis; aut cujus inquietudinem, piger; aut
qui reprehensus odisse coeperit audaciam suam, ad timiditatem fugit;
aut qui timidus non esse conatur, tanquam abrupto vinculo fit
temerarius, dum non ratione, sed opinione crimina metiuntur: ita dum
nesciunt homines quid in adulteriis et fornicationibus divino jure
damnetur, etiam causa procreandi conjugalem concubitum detestantur.
|
|