|
1. Posteaquam in manus nostras , sancte papa Aureli, ecclesiastica
gesta venerunt, ubi Pelagius ab episcopis quatuordecim provinciae
Palaestinae catholicus est pronuntiatus, cunctatio mea terminum
accepit, qua disserere aliquid plenius atque fidentius de ipsa ejus
defensione dubitabam. Hanc enim jam in quadam chartula, quam mihi
ipse miserat, legeram . Sed quia ejus cum illa nullas a se datas
litteras sumpseram, verebar ne aliquid aliter in meis verbis
inveniretur, quam legeretur episcopalibus gestis: atque ita forsitan
negante Pelagio quod ipse mihi illam chartulam miserit, quoniam facile
convinci uno teste non posset, ego potius ab iis qui ei neganti
faverent, aut suppositae falsitatis, aut, ut mitius dicam,
temerariae credulitatis arguerer. Nunc ergo cum ea pertracto quae
gesta testantur , jam quantum mihi videtur , utrum pro se ille sic
egerit, dubitatione sublata, profecto et de ipsius defensione, et de
hoc opere nostro Sanctitas tua, atque omnis qui legerit, facilius et
certius judicabit.
|
|
