|
46. Haec ergo pro meo captu intelligere potui in Pelagii scriptis,
quando nominat gratiam. Videtis autem, quod qui ista sentiunt,
ignorantes Dei justitiam, suam volunt constituere (Rom. X, 3),
et longe ab illa sunt, quae nobis ex Deo est (Philipp. III,
9), non ex nobis, quam in Scripturis maxime sanctis canonicis ,
advertere atque agnoscere debuerunt. Sed quia eas secundum suum sensum
legunt, profecto in illis nec aperta contuentur. Utinam ergo saltem
in catholicorum virorum scriptis, a quibus eas recte intellectas esse
non dubitant, quid sit de adjutorio divinae gratiae sentiendum, non
negligenter attenderent, nec suae sententiae amore nimio praeterirent.
Nam iste ipse Pelagius in illo ipso recenti opusculo suo, cujus se
commemoratione defendit, id est, in tertio Libro pro libero
Arbitrio, sanctum Ambrosium quemadmodum laudet, accipite.
|
|
