|
13. Ecce, ut alia omittam, videtis anathematizasse Pelagium eos
qui tenent,
|
“quod Adae peccatum ipsum solum laeserit, et non genus
humanum; et quod infantes qui nascuntur, in eo statu sint, in quo
Adam fuit ante praevaricationem.”
|
|
Quid ergo hic aliud episcopi
judices intelligere potuerunt, nisi eum confiteri, quod peccatum ex
Adam in parvulos transeat? Quod ne confiteretur Coelestius, haec
damnare noluit, quae iste damnavit. Proinde si ostendero, etiam
ipsum nihil aliud sentire de parvulis, nisi quod sine ulla cujusquam
vitii contagione nascuntur; quid inter istum et Coelestium in hac
quaestione distabit, nisi quod ille apertior, iste occultior fuit;
ille pertinacior, iste mendacior; vel certe ille liberior, hic
astutior? Ille enim nec in Ecclesia Carthaginensi damnare voluit,
quod in Romana postea se tenere confessus est, et corrigi paratum se
esse professus est, si ei tanquam homini error obrepsit. Iste autem
et illud dogma damnavit tanquam contrarium veritati, ne ipse a
catholicis judicibus damnaretur; et id sibi defendendum postea
reservavit, aut mendaciter damnans, aut callide interpretans.
|
|
