|
15. Quod autem scitis, et quod in eo etiam libro posui, quem de
gestis Palaestinis ad venerabilem senem nostrum Aurelium scripsi,
illa ego responsione Pelagii, totam istam quaestionem consumptam esse
gaudebam, confessusque mihi apertissime videbatur, esse in parvulis
originale peccatum, anathema dicendo eis qui peccato Adae ipsum
solum, non etiam genus humanum crederent laesum, et in eo statu
opinarentur esse parvulos, in quo ille homo primus ante
praevaricationem fuit. Sed postea cum legissem quatuor ejus libros,
de quorum primo libro paulo ante commemorata verba descripsi, et
invenissem hominem adhuc contra catholicam fidem de parvulis
sentientem; plus mirari coepi, tam impudens in ecclesiastico judicio
et de tanta quaestione mendacium. Si enim eosdem libros ante jam
scripserat, quomodo se dixit eos anathematizare, qui sic aliquando
tenuerunt? Si autem postea illud opus pollicitus est, quomodo
anathematizavit qui sic tenent? Nisi ridicule forte dicturus est, eos
se damnasse qui sic aliquando tenuerunt, et qui sic tenent; de tempore
autem futuro, id est, eis qui sic fuerant retenturi, nec sibi, nec
aliis praejudicare potuisse; et ideo non fuisse mentitum, quia postea
deprehensus est sic tenere. Sed non hoc dicit, non solum quia
ridiculum est, sed quia verum esse non potest. In eisdem quippe
libris, et contra peccati ex Adam in parvulos transitum loquitur, et
de gestis Palaestinae synodi gloriatur, ubi eos qui sic tenent,
veraciter damnasse putatus est, et absolutionem suam fallendo furatus
est.
|
|
