|
36. Quid sibi ergo vult, pro nullo propriae voluntatis admisso,
tanta damnatio? Neque enim sicut nonnulli secundum Platonicos
opinantur, hoc uniuscujusque infantis animae redditur, quod ante istam
vitam sua voluntate commisit, cum haberet ante hoc corpus vel bene vel
male liberum vivendi arbitrium: cum Paulus apostolus apertissime
dicat, nondum natos nihil egisse boni vel mali (Rom. IX, 11).
Unde ergo recte infans illa perditione punitur, nisi quia pertinet ad
massam perditionis, et juste intelligitur ex Adam natus, antiqui
debiti obligatione damnatus, nisi inde fuerit, non secundum debitum,
sed secundum gratiam liberatus? Quam gratiam, nisi gratiam Dei, per
Jesum Christum Dominum nostrum? Quem profecto inter caetera veterum
sacramenta etiam ipsa praeputii circumcisio prophetavit. Dies enim
octavus est in hebdomadarum recursibus dies dominicus, quo resurrexit
Dominus: et petra erat Christus (I Cor. X, 4); unde
circumcisionis cultellus petrinus; et caro praeputii, corpus peccati.
|
|
