|
9. Unde etiam Pelagius, si se ipsum et sua scripta sine dolo
cogitat, non recte dicit, eadem sententia se non debuisse teneri.
Fefellit enim judicium Palaestinum; propterea ibi videtur esse
purgatus: Romanam vero Ecclesiam, ubi eum esse notissimum scitis,
fallere usquequaque non potuit; quamvis et hoc fuerit utcumque
conatus: sed, ut dixi, minime valuit. Recoluit enim beatissimus
papa Zesimus, quid imitandus praecessor ejus de ipsis senserit
gestis. Attendit etiam quid de illo sentiret praedicanda in Domino
Romanorum fides (Rom. I, 8), quorum adversus ejus errorem pro
veritate catholica, studia consonantia concorditer flagrare cernebat:
inter quos ille diu vixerat, et quos ejus dogmata latere non poterant:
qui Coelestium ejus esse discipulum sic noverant, ut fidelissimum et
firmissimum possent de hac re testimonium perhibere. Quid ergo de
Palaestinae synodi gestis, quibus se Pelagius absolutum esse
gloriatur, sanctus papa Innocentius judicarit, quamvis et in litteris
ejus, quas nobis rescripsit, legere possitis, et commemoratum cum
venerabili papae Zosimo synodus Africana respondit, quod vestrae
Charitati cum caeteris instructionibus misimus, tamen nec in hoc opere
praetereundum videtur.
|
|
