|
24. Quotquot ergo adjuncto solo adjutorio legis, sine adjutorio
gratiae, confidentes in virtute sua, suo spiritu aguntur, non sunt
filii Dei. Tales sunt de quibus idem dicit apostolus, quod
ignorantes Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae
Dei non sunt subjecti (Id. X, 3). De Judaeis hoc dixit, qui
de se praesumentes gratiam repellebant, et in Christum propterea non
credebant. Suam vero justitiam dicit eos volentes constituere, quae
justitia est ex lege; non quia lex ab ipsis est constituta, sed in
lege quae ex Deo est, suam justitiam constituerant, quando eamdem
legem suis viribus se implere posse credebant: ignorantes Dei
justitiam, non qua justitia Deus justus est, sed quae justitia est
homini ex Deo. Et ut sciatis hanc illum eorum dixisse justitiam,
quae est ex lege; hanc autem Dei, quae homini est ex Deo: audite
quid alio loco dicat, cum de Christo loqueretur. Propter quem
omnia, inquit, non solum detrimenta esse credidi, verum et stercora
existimavi esse, ut Christum lucrifaciam, et inveniar in illo non
habens meam justitiam quae ex lege est, sed eam quae est per fidem
Christi, quae est ex Deo (Philipp. III, 8). Quid est
autem, non habens meam justitiam quae ex lege est; cum sua non esset
lex ipsa, sed Dei: nisi, quia suam dixit justitiam, quamvis ex lege
esset, quia sua voluntate legem se posse putabat implere sine adjutorio
gratiae quae est per fidem Christi? Ideo cum dixisset, non habens
meam justitiam quae ex lege est; secutus adjunxit, sed eam quae est
per fidem Christi, quae est ex Deo. Hanc ignorabant, de quibus
ait, ignorantes Dei justitiam, id est, quae est ex Deo (hanc enim
dat non littera occidens, sed vivificans spiritus); et suam volentes
constituere, quam dixit ipse ex lege justitiam, cum diceret, non
habens meam justitiam quae ex lege est: justitiae Dei non sunt
subjecti, hoc est, gratiae Dei non sunt subjecti. Sub lege enim
erant, non sub gratia; et ideo eis dominabatur peccatum, a quo non
fit homo liber lege, sed gratia. Propter quod alibi dicit, Peccatum
enim vobis non dominabitur; non enim estis sub lege, sed sub gratia
(Rom. VI, 14): non quia lex mala est; sed quia sub illa sunt
quos reos facit jubendo, non adjuvando. Gratia quippe adjuvat ut
legis quisque sit factor, sine qua gratia sub lege positus tantummodo
erit legis auditor. Talibus itaque dicit, Qui in lege
justificamini, a gratia excidistis (Galat. V, 4).
|
|
