|
19. Et nascitur inde non parva quaestio, quae Domino donante
solvenda est. Si enim vita aeterna bonis operibus redditur, sicut
apertissime dicit Scriptura, Quoniam Deus reddet unicuique secundum
opera ejus (Matth. XVI, 27): quomodo gratia est vita
aeterna, cum gratia non operibus reddatur, sed gratis detur, ipso
Apostolo dicente, Ei qui operatur, merces non imputatur secundum
gratiam, sed secundum debitum (Rom. IV, 4)? et iterum,
Reliquiae, inquit, per electionem gratiae salvae factae sunt: et mox
addidit, Si autem gratia, jam non ex operibus; alioquin gratia jam
non est gratia (Id. XI, 5, 6). Quomodo est ergo gratia vita
aeterna, quae ex operibus sumitur? An forte vitam aeternam non dixit
Apostolus gratiam? Imo vero sic dixit, ut negari omnino non possit;
nec intellectorem acutum, sed tantummodo intentum desideret auditorem.
Cum enim dixisset, Stipendium peccati, mors; continuo subdidit,
Gratia autem Dei, vita aeterna, in Christo Jesu Domino nostro
(Id. VI, 23).
20. Ista ergo quaestio nullo modo mihi videtur posse dissolvi, nisi
intelligamus et ipsa bona opera nostra quibus aeterna redditur vita, ad
Dei gratiam pertinere, propter illud quod ait Dominus Jesus, Sine
me nihil potestis facere (Joan. XV, 5). Et ipse Apostolus cum
dixisset, Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis,
sed Dei donum est; non ex operibus, ne forte quis extollatur: vidit
utique putare posse homines hoc ita dictum, quasi necessaria non sint
opera bona credentibus, sed eis fides sola sufficiat; et rursus posse
homines de bonis operibus extolli, velut ad ea facienda sibi ipsi
sufficiant; mox itaque addidit. Ipsius enim sumus figmentum, creati
in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit Deus, ut in
illis ambulemus (Ephes. II, 8-10). Quid est hoc, quod cum
Dei gratiam commendans dixisset, non ex operibus, ne forte quis
extollatur; cur hoc dixerit rationem reddens, Ipsius enim sumus,
inquit, figmentum, creati in Christo Jesu in operibus bonis?
Quomodo ergo, non ex operibus, ne forte quis extollatur? Sed audi,
et intellige, non ex operibus dictum, tanquam tuis ex te ipso tibi
existentibus, sed tanquam his in quibus te Deus finxit, id est
formavit et creavit. Hoc enim ait, Ipsius sumus figmentum, creati
in Christo Jesu in operibus bonis; non illa creatione qua homines
facti sumus, sed ea de qua ille dicebat, qui utique jam homo erat,
Cor mundum crea in me, Deus (Psal. L, 12); et de qua dicit
Apostolus, Si qua igitur in Christo nova creatura, vetera
transierunt; ecce facta sunt nova: omnia autem ex Deo (II Cor.
V, 17, 18). Fingimur ergo, id est formamur et creamur in
operibus bonis, quae, non praeparavimus nos, sed praeparavit Deus,
ut in illis ambulemus. Itaque, charissimi , si vita bona nostra
nihil aliud est quam Dei gratia, sine dubio et vita aeterna, quae
bonae vitae redditur, Dei gratia est: et ipsa enim gratis datur,
quia gratis data est illa cui datur. Sed illa cui datur, tantummodo
gratia est: haec autem quae illi datur, quoniam praemium ejus est,
gratia est pro gratia, tanquam merces pro justitia; ut verum sit,
quoniam verum est, quia reddet unicuique Deus secundum opera ejus.
|
|
