|
Ad scribendum hunc librum hortator atque auctor Augustino fuit
Quodvultdeus diaconus Carthaginensis. Eo spectant subsequentes
epistolae: prima Quodvultdei est Augustinum rogantis ut haeresum edat
catalogum, proprios quibusque errores ac ritus paucis complectentem;
secunda vero Augustini excusantis operis difficultatem, remque ab
aliis tentatam jam esse admonentis. Rescribit Quodvultdeus,
vehementer ab eo contendens ut id munus petitioni ipsius, imo
universali desiderio non deneget. Tunc demum victus Augustinus
laborem et curam in se recipit scribendi de haeresibus, dum per alias
occupationes licebit. Nunc enim imposita sibi necessitate refellendi
Julianum, se etiam ab incoepta opusculorum suorum recognitione (quam
rem plurimum necessariam judicat) avocari testatur; additque se hujus
recognitionis duo volumina jam absolvisse retractatis omnibus libris
suis. Haec duo volumina circiter annum Christi 427 perfecta
observamus in tomo primo: quibus quandoquidem posterior est ipse de
Haeresibus liber, ad annum circiter 428 revocandus videtur.
Possidius in Indiculo, cap. 5, notat, De Haeresibus ad
Quodvultdeum diaconum, imperfectum opus. Et Isidorus de Viris
illustribus, cap. 9, Primasius, inquit, Africanus episcopus
composuit sermone scholastico de Haeresibus tres libros, directos ad
Fortunatum episcopum, explicans in eis quod olim B. Augustinus in
libro Haereseon imperfectum morte interveniente reliquerat. Nempe
alteram operis partem, ad ostendendum quid haereticum faciat,
pollicetur Augustinus in praefationis fine, quam partem morte
praeventus non attigit.
|
|
