|
35. Promiseram autem, si meministi, me tibi demonstraturum esse
aliquid quod sit mente nostra atque ratione sublimius. Ecce tibi est
ipsa veritas: amplectere illam si potes, et fruere illa, et delectare
in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI,
4). Quid enim petis amplius quam ut beatus sis? Et quid beatius eo
qui fruitur inconcussa et incommutabili et excellentissima veritate?
An vero clamant homines beatos se esse, cum pulchra corpora magno
desiderio concupita, sive conjugum, sive etiam meretricum
amplexantur; et nos in amplexu veritatis beatos esse dubitamus?
Clamant homines se beatos esse, cum aestu aridis faucibus ad fontem
abundantem salubremque perveniunt, aut esurientes prandium coenamve
ornatam copiosamque reperiunt; et nos negabimus beatos esse, cum
irrigamur pascimurque veritate? Solemus audire voces clamantium se
beatos, si jaceant in rosis et aliis floribus , vel etiam unguentis
odoratissimis perfruantur: quid fragrantius, quid jucundius
inspiratione veritatis? et dubitamus nos cum ab illa inspiramur,
dicere beatos? Multi beatam vitam in cantu vocum et nervorum et
tibiarum sibi constituunt, et cum ea sibi desunt, se miseros
judicant; cum autem adsunt, efferuntur laetitia: et nos cum mentibus
nostris sine ullo strepitu, ut ita dicam, canorum et facundum quoddam
silentium veritatis illabitur, aliam beatam vitam quaerimus, et tam
certa et praesente non fruimur? Luce auri et argenti, luce gemmarum
et aliorum colorum, sive ipsius lucis quae ad hos oculos pertinet,
sive in ignibus terrenis, sive in stellis vel luna vel sole, claritate
et jucunditate delectati homines, cum ab ista laetitia nullis
molestiis, nulla indigentia revocantur, beati sibi videntur, et
propter haec semper volunt vivere: et nos in luce veritatis beatam
vitam collocare metuimus?
36. Imo vero quoniam in veritate cognoscitur et tenetur summum
bonum, eaque veritas sapientia est, cernamus in ea, teneamusque
summum bonum, eoque perfruamur. Beatus est quippe qui fruitur summo
bono. Haec enim veritas ostendit omnia bona, quae vera sunt, quae
sibi pro suo captu intelligentes homines, vel singula, vel plura
eligunt, quibus fruantur. Sed quemadmodum illi qui in luce solis
eligunt quod libenter aspiciant, et eo aspectu laetificantur; in
quibus si qui forte fuerint vegetioribus sanisque et fortissimis oculis
praediti, nihil libentius quam ipsum solem contuentur, qui etiam
caetera quibus infirmiores oculi delectantur, illustrat: sic fortis
acies mentis et vegeta cum multa vera et incommutabilia certa ratione
conspexerit, dirigit se in ipsam veritatem, qua cuncta monstrantur,
eique inhaerens tanquam obliviscitur caetera, et in illa simul omnibus
fruitur. Quidquid enim jucundum est in caeteris veris, ipsa utique
veritate jucundum est.
37. Haec est libertas nostra, cum isti subdimur veritati: et ipse
est Deus noster qui nos liberat a morte, id est a conditione peccati.
Ipsa enim Veritas etiam homo cum hominibus loquens, ait credentibus
sibi: Si manseritis in verbo meo, vere discipuli mei estis, et
cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos (Joan. VIII,
31, 32). Nulla enim re fruitur anima cum libertate, nisi qua
fruitur cum securitate.
|
|
