|
Magno deinde temporis intervallo peracto, in confinio Arabiae et
Palaestinae quinque positae civitates, Sodoma, Gomorra, Adama,
Seboim, et Segor, fecundissimi soli habitatione, et rerum omnium
abundantia perfruentes, inconvenientis luxuriae et cupidinis in
contractione tritici convictae, dominicae vindictae aditum
praebuerunt; ita ut imbribus ignis et sulphuris superfusa tota cum
habitatoribus suis et animantibus et urbibus, regio flagrans arderet
(Gen. XIX). Hoc namque modo conveniebat, ut qui communi studio
Deum offenderant, communis vindictae impetu eodem perirent: et qui
contra consuetudinem hominum in turpis concupiscentiae perpetratione
exarserant, contra consuetam hominum mortem non terrena vindicta, sed
coelestium ignium infusione arderent: et qui peccatum suum non solum
faciendo, sed etiam praedicando palam fecerant, infamem vitam famosa
poena consumerent. Quae vindicta hactenus eorumdem terram non
deseruit, dum quali poenae, qui talia agunt subjacebunt, ostendit.
Inter istas vero duas primarias in saeculo poenas, diluvii scilicet et
Sodomitanam, talis differentia deprehenditur, quod aqua una terra,
igni altera punita videatur: una coeli rore, et abyssi unda diluitur;
altera igneo imbre, et sulphuris superfusione damnatur. Una anni
circulo unius permanente, terra retegitur; per alteram terra et adhuc
cessatione maceratur: in una naturale scelus in hominibus punitur, per
alteram adinventio concupiscentiae contra consuetudinem facta
vindicatur, In ista vero Sodomitana poena nil contra naturam Deus
facere cernitur, cum desuper aereo ignito illo spatio, insoliti
desiderii ardor inflammatur.
|
|
