CAPUT XIV. De ariete quem Abraham obtulit pro filio.

Ut autem appareret etiam hominibus quam fidelis in Dei amicitia parmaneret Abraham, filium suum Isaac cum esset jam adultus, offerre sibi in holocaustum super unum montium, quem ei monstraverat, Deus praecepit. Qui obediens, ad locum quem ostenderat ei Deus, cito perrexit, et assumptum filium jam jamque immolare coepit: sed clamante angelo, filio suo quidquam mali ne faceret, jam inter vepres haerentem cornibus arietem vidit, quem angelo jubente holocaustum pro filio statim obtulit (Gen. XXII, 1-13). Sed iste aries requiritur unde in solitudine fuit: utrum, ut quidam asserunt, hunc in illa hora terra protulit, quomodo et in principio pecora gignit? An etiam, ne illud opus post diem sextum condidisse de terra Deus dicatur, istum arietem detulisse angelum aliunde credimus, quo modo et Philippum angelus ab eunucho transtulit in Azotum (Act VIII, 39), et ad Danielem in Babylonem Habacuc transtulisse ad lacum leonum fertur angelus (Dan. XIV, 35).