|
Itidem murmurante populo ignitos serpentes flatuque adurentes in eum
Dominus immisit, quorum flatu adustos plurimos murmuratorum necavit.
Caeteri autem intereuntium poena territi, et animo poenitente ad
satisfactionem inclinati, ad Moysen et ad Dominum clamaverunt, ut
haec ab eis plaga cessaret. Et idcirco flexus poenitentium lacrymis
Dominus Moysi jubet, ut serpentem aeneum virga in excelsum coram
populo elevaret. Quo facto statim serpens aeneus erigitur, et per
illius aspectum priorum serpentium vulnera curabantur (Num. XXI,
5-9). Attamen quemadmodum et de virga diximus, et arbore qua
amara aqua indulcatur, non in serpente salus, sed in Domini imperio
tenebatur. Quidquid enim ipse praecepisset, illud tunc in populo
salus esset. Sed historia praecedentium rerum in figura, virtus nunc
in Christo et in Ecclesia continetur.
|
|
