|
Quadragesimo anno egressionis filiorum Israel de Aegypto,
quadragesima secunda mansione in campestribus Moab super Jordanem
populus sedit, ubi Moyses Deuteronomium, hoc est, iterationem
Legis praedicavit (Deut. I, sqq.): et postea constituto pro se
in ducatu populi Jesu filio Nun ex tribu Ephraim (Id. XXXI,
7), imperio Domini in montem Abarim (transituum), in montem
Nebo solus ascendit, ubi centesimo et vigesimo aetatis suae anno, nec
motis dentibus, nec caligantibus oculis, integro corpore, totius
humani generis commune debitum solvit (Ibid., 34). Duabus autem
causis, ut sapientes aiunt, mortis ejus et sepulcri nemo conscius
erat, quatenus illam faciem, quae consortio sermonis Domini
rutilaverat, mortis moerore repressam, nullus videret; et ne
sepulcrum ejus populus Israel, si cognovisset ubi esset, adoraret.
Unde et virgam in qua signa fecerat, ut plurimi putant, ne adoraretur
secum abstulerat; quoniam et serpentem quem facerat, filii Israel
postmodum adorabant. Omnis autem illius aetas in tres quadragenarias
partes dividitur. Quadraginta enim annis in Aegypto in domo
Pharaonis ab infantia litteras didicit. Quadraginta annis exsul ex
Aegypto in domo sacerdotis Madian fuit. Et quadraginta annis per
desertum ducatum populo praebuit. Certe et nos consummatis his quae de
Pentateucho historica narratione comprehendimus, primi libri finem de
Mirabilibus hic facere conveniat, ut secundus de Prophetia scilicet
excerptus, ab Jesu filio Nun et Jordane initium sumat.
|
|
