|
Et deinde cum per peccatum Salomonis, populi Israel regnum unum in
duo divisit Jeroboam filius Nabath rex decem tribuum in parte
aquilonis, metuens ne templi, quod erat in Jerusalem, visitatio
rursum populum Roboam filio Salomonis jungeret, idola et altaria in
Dan et in Bethe posuit (III Reg. XII). Sed in dedicatione
altaris quod fuit in Bethel, vir de Juda ut contra illud altare
prophetaret, a Domino mittitur. Quo adveniente duo terribilia signa
ostenduntur. Nam et altare in duas partes statim in hora holocausti
scinditur, et regis ipsius arida manus siccatur (Id. XIII,
1-5). Quae duo signa rei et operi suo apte convenerunt, dum quid
in ipso tunc rege sit factum, evidenter ostendunt. Aptum enim
videbatur, ut qui Dei cultum, qui illud usque in uno altari et templo
erat, divisisset, ipsius altare quod ille sibimetipsi fecerat, sic
scissum dessicaret; et qui populi Dei manum, ne Domino suo
oblationem et holocausta immolaret, aridam fecisset, in schismatico
illo holocausto manus illius arida appareret.
|
|
