|
Evoluto autem tempore siccitatis, cum Dominus super terram vellet
pluviam dare, prophetam Eliam in occursum regis Achab jussit exire,
qui omnem Israel ad eum et idolorum prophetas quadringentos
quinquaginta in montem Carmeli congregavit. Quibus congregatis,
sanctus Elias duos boves, unum Domino, et alterum Baal, per se et
per prophetas idolorum mactari in holocaustum rogavit, ut Deus qui per
ignem exaudierit, ipse totius populi Deus sit. Quo impetrato,
sacerdotes Baal bovem suum prius occidentes, usque ad mediam diem
tristes, Baal ut per ignem consumeret holocaustum, rogabant. Sed
Baal, qui potius igni in potestatem traditus est, super holocaustum
ignem dare non poterat. Elias vero bovem suum in frusta comminuens,
per membra dividens, super altare quod constructum fuerat, et quod
ipse curaverat, tunc statuit: eumque aqua abunde superfudit,
oranteque illo, subito ignis de coelo cecidit, qui bovem cum altari et
lapidibus et aqua simul consumpsit. Ac deinde sacerdotes Baal in
potestatem sibi traditos, in torrente Cison interfecit, et omnis
populus Deum Dominum esse confessus credidit (III Reg.
XVIII, 19-40). In hoc etiam extra naturam ignis nequaquam
aliquid fecit, qui desuper aerio ignito spatio descendens, cum Dei
gubernantis imperio, alimenti sui materiam, quam in terra repererat,
consumpsit. In superiore enim illo spatio ignis naturam abundantius
esse, etiam ignis in terra ardens pronuntiat, qui ad superiora, ubi
est natura illius, ardenter conscendere tentat. Sicut enim aquae
natura descendere semper ad inferiora, sic ignis proprium est appetere
excelsa. Non tamen contra naturam suam etiam aqua saepe in excelsa
videtur conscendere: quod non substantia sua quae gravis est, per
semetipsam, sed per aeris leviorem naturam, qua aquarum minutissimae
guttae vaporaliter contrahuntur, solet facere: quae minutissimae
guttae, ad aeris altiora fumali modo conscendentes, cum in densioribus
nubibus in se conveniunt: aeris natura superferri non possunt, sed
vento coagente graviuscula mole ad terram dilabuntur. Et si illas in
nubibus, priusquam lapsae fuerint, gelu praeripuerit; easdem guttas
concretas in grandinum lapillos glacialiter solidatos frigoris rigor
deducit: et si remissiores et necdum densatas eas gelu invenerit,
nivem facit: et si has gelidum frigus non perstrinxerit, aquae
stillicidium liberum, ad inferiores partes unde ierat redit. Sicut
autem aqua per semetipsam, nisi per aliam substantiam, ut ostendimus,
non ascendit; sic et ignis nisi per aliam substantiam inferius non
descendit. Unde cum et Dominus super quinque civitates de quibus in
primo libro diximus (Cap. 5), igneos imbres plueret; hoc idem per
sulfur fiebat, quatenus et in sulfure ignis arderet, et per graviorem
sulfuris naturam idem ad terram laberetur. In hoc ergo loco ubi super
altare ad holocaustum ignis descendit, aut per aerem aut per sulfur
descendit: quoniam ignis per semetipsum non potest descendere, nisi se
alicui materiae graviori Deus jusserit immisceri. Sacerdotes ergo
idolorum sine homicidii culpa Elias Dei servus interfecit; quippe qui
erat in illa Lege quae dicit, Blasphemum non patieris vivere
(Levit. XXIV, 16). Nullus hominum ergo idolum colit, nisi
Dei blasphemus exstiterit. Ac per hoc qui idololatriae cultores
mactaverat, blasphemos et sacrilegos de terra purgabat. Et post haec
omnia, qui imbres a terrae perfusione tribus annis et sex mensibus
orando prohibuerat, in modico temporis spatio, eodem orationis suae
officio, sitienti terrae abundantem pluviam et placidam a Deo
impetrabat. Quae in terram prius nequaquam venisset, nisi eam a
cultoribus Baal occidendo mundaret.
|
|
