|
Quos cum Jezabel ab Elia interfectos esse comperisset, illum de
morte propria minacibus verbis prophetam terret. Unde pergens in
terram Juda querulus Elias, in umbra juniperi sedens obdormivit.
Quem angelus Domini tangens de somno suscitavit, et pane et aqua
esurientem saturans et sitientem refecit. Quo cibo refectus, in ejus
fortitudine quadraginta diebus et quadraginta noctibus nil comedens,
usque ad Oreb Dei montem ambulavit. Unde verbi Domini fruitus
consortio rursum in terram Israel rediit (III Reg. XIX). De
isto vero pane et aqua angelico officio ministratis, quorum fortitudo
pastum famis labore Prophetam quadraginta diebus pervexit , scientibus
unde naturae sint, intelligentiam disserendam patefacere servamus. In
quo pane cum quasi humanae industriae, quod panis coctus sit, operis
similitudinem conspiciamus; non terreni panis virtutem, quod una
saturitate quadraginta dierum necessitatem impleverit, esse
intelligimus. Nisi forte angelico opere de quacumque terrena materia
factus in terra degentis animam hominis pastam validiorem hominum pane
effecerit. Sed hic panis etsi propriam occultando naturam sollicitum
lectorem facit; de quadraginta tamen dierum jejunio, quomodo illud
tempus jejunus Propheta pertulerit, securum reddit, dum per unius
virtutem nullo egens cibo tanto tempore vixit.
|
|