|
Quo tempore Daniel, quem in primordio captivitatis unum de obsidum
numero posuimus, in Babylone ex Judaeorum stirpe, illustri fama
clarebat. Quoniam cum esset Spiritu Dei plenus, et prophetiae
munere condonatus, quae hominibus caeteris fiebant incognita, ipsi
Deus demonstrabat. Unde accidit ut Nabuchodonosor rex somnium
videret, evigilantique etiam ex parte aliqua somnii memoria nulla
remaneret. Deus Danieli non solum somnium ipsum, sed etiam somnii
ipsam occasionem, quae esset antequam rex dormiret, indicaverat
(Dan. II). Hoc vero factum est, ut regi Daniel summi
Creatoris notitiam insinuaret, et plebs in servitute et captivitate
posita, aliquod quamvis parvum auxilium et solatium haberet.
|
|
