|
Inde post non parvum temporis, filiis Israel mandatorum
transgressione Deum offendentibus, incitata Philistinorum agmina ad
bellandum contra eos conveniunt. Et filii Israel de se nihil
confidentes, arcam testamenti Domini in exercitu suo in pugnam contra
adversarios conducunt. Sed Legis transgressores nequaquam Legis arca
tuetur, victo potius et deleto ex parte populo, ab alienigenis ipsa
capitur. Qui victoriae munere laetantes, in terram suam eamdem captam
perducunt, et veluti triumphi hujus auctorem, juxta Dagon deum suum,
arcam Dei Israel in templo statuerunt. Sed primo die Dagon coram
arca prostratus repertus, iterum in loco suo restituitur. Crastino
vero fracti ad limen in centum partes, capite et manibus, spina dorsi
ejus truncata reperitur: quod fugientem idololatriae, in adventu
dominicae legis, cultum monstrabat. Qui enim fugiunt, persequenti
dorsum dant. Praeterea quoque tota Philistaea foeda admodum plaga
percutitur: nam et extales eorum foras prominebant, et ingens soricum
et insolens copia per totam provinciam diffundebatur (I Reg. IV,
V). Convenienter quippe Dominus illis utramque poenam
praestaverat, qualem rerum ipsarum conveniens ratio exigebat: quatenus
qui misera animalia divino cultu venerabantur, per miserrima animalia
in adventu dominicae legis castigarentur; et qui tabernaculi Domini
interiora, id est, arcam extra limites suos protraxere, hi interiorum
suorum foras prominentium foeda affligerentur clade. Quapropter quando
plaustro novo impositam duabus fetis vaccis vehendam, quae jugum antea
non portaverant, teneris domi vitulis mugientibus, ad fines suos
redire arcam permiserunt, quinque mures et totidem anulos aureos
indices plagarum suarum, quatenus ne eam vacuam remitterent, juxta eam
in capsella posuerunt (Id. VI, 10, 11). Sed in his
multiplex figurarum intelligentia latet, quae proprii operis
industria, et temporis otio indiget.
|
|
