|
Immobili ergo voluntate Deus universorum vitas certo fini et termino
praeordinavit: quorumdam igitur vita, non ut moriantur, morte
interfici videtur, sed ut per hoc qui eos resuscitant, clariores,
utpote Deo chari, hominibus etiam habeantur. Unde de ipso Lazaro
discipulis a Domino dicitur, Haec infirmitas non est ad mortem, sed
ut Filius hominis per eam clarificetur. Ecce hoc dicto Lazarus cito
moritur: sed tamen per Filium Dei, qui in eo clarificatur, quarto
die resuscitatur (Joan. XI, 4, 44). Quod non spatium vitae
ejus posuit; sed quod sine mutatione Dominus disposuit facere, saepe
retrahere simulat, ut partum uxoribus Abraham et Isaac distulit, ut
gratius foret. Et Dominus occasiones praestat, ut quod ipse alicui
donare cupit, indulgere rogetur. Si etenim ea quae non disposuit,
aliquis sanctorum rogaverit, nullo modo fieri permittit: ut quod
Moyses terram repromissionis ingrederetur (Deut. XXXIV, 4);
et Paulus ut ab eo angelus satanae recederet (II Cor. XII,
8, 9). et petentes non impetraverunt. De omnibus ergo generaliter
mortuis tale quid isentitur, quod ideo prima vice moriuntur, ut per
illos digni clarificentur. In his enim octo mortuis, quos divina
Scriptura Veteris et Novi Testamenti resuscitatos commemorat, hoc
considerandum est, quod de eorum primo, id est, filio viduae, quem
Elias suscitaverat ita refertur: Revertatur, obsecro, anima pueri
(III Reg. XVII, 19). De novissimo, id est, de Eutycho
in Actibus Apostolorum: Et sublatus repertus est mortuus. Ad quem
cum descendisset Paulus, incubuit super eum, et complexus, dixit,
Nolite turbari, anima enim ejus in eo est (Act. XX, 9,
10). Caute utrumque intelligendum est, quod viduae filius mortuus
est, atque anima ejus reverti a Propheta postulatur: alter vero
mortuus est, et in eo ejus esse animam Paulus dixit. In utroque
namque Scriptura vera est, quia mentiri non potest. Sed qua ratione
recipi potest, ut in membris occultari corporis posset mortui anima?
Nisi forte anima, quae incorporalis est, corpori inesse occulte
creditur. Sed quidam intelligendi laborem vitantes, dicunt de
Eutycho, quod emittens animam ita mortuus est, ut post modicum
intervallum anima revertente Paulum dixisse putent, Anima illius in
eo est. Sed tamen Scriptura tacet, si egressa est aut reversa
anima. Caeteri vero sex mortui, quibus nec egressae animae, nec
reversae nuntiantur, sine ulla hic ambiguitate praestant quod mortui
sint, et divina operatione resuscitati sint.
|
|
